سعید بیابانکی شاعر و طنزپرداز در گفت‌وگو با خبرنگار ادبیات برنا، درباره تولید کتاب‌های صوتی در حوزه شعر، اظهار کرد: شعر از جنس گفتن است نه از جنس نوشتن. گفتن هم با شنیدن رابطه مستقیم‌تری دارد و از همین روست که می‌گویند فلان کس، شعر می‌گوید نه این که شعر می‌نویسد. طبیعتا به دلیل همین ویژگی، صدای شاعران برای مردم جذاب است. اگر این جذابیت نبود، مردم به شب شعر نمی‌آمدند که شعر را با صدای شاعر بشنوند و به جای این کار، تنها آن را می‌خواندند. 

وی افزود: با وجود چنین ویژگی، باید به این نکته توجه داشت که اغلب شاعران، فن دکلمه و خوانش –که خود یک هنر است- را ندارند. در حالی که برای تولید یک کتاب صوتی موفق و ایجاد جذابیت در میام مردم، باید به سراغ کسانی رفت که در کنار شعر خوب و شهرت در میان مردم، صدا و خوانش خوبی نیز داشته باشند. 

بیابانکی با اشاره به جذابیت صدای احمد شاملو، گفت: یکی از دلایلی که شعر احمد شاملو شنیده شده، صدای وی  است. اگر توجه کنیم می‌بینیم که مردم صدای شاملو را بیشتر شنیده‌اند تا این که بخوانند. و در این صدا، جذابیت وجود دارد و شاعر با شناخت حس و جنس کلمات، با تکیه بر واژه‌هایی خاص، حس خود را به مخاطب القا می‌کند.

به گفته وی، یکی دیگر از مزایای انتشار کتاب‌های صوتی، انس مردم است چرا که بر خلاف خواندن، شنیدن سبب می‌شود مخاطب، شعر را در حافظه خود داشته و آن را حفظ کند. همین مساله نشانه ارتباط قوی‌تری است که میان گفتن و شنیدن وجود دارد. 

این شاعر در این باره افزود: از دیگر مزایای کتاب صوتی، تشویق مردم به مطالعه و علاقه‌مند کردن آن‌ها به کتاب است. تصور کنید اگر امروز صدای حافظ و سعدی را داشتیم چه خوب بود در حالی که ما حتی از شاعران معاصرمان که تا همین دهه قبل، نیز زنده بوده‌اند، فایل صوتی نداریم. چند مورد پراکنده مثل صدای احمد شاملو، فروغ فرخزاد، هوشنگ ابتهاج و ... وجود دارد که کیفیت بالایی هم ندارند. 

بیابانکی معتقد است برای ایجاد یک گنجینه تاریخی، نیازی به هنر خوانش و دکلمه نیست و برای این کار می‌توان سراغ تمام شاعران و نویسندگان رفت اما برای تولید یک اثر هنری و ایجاد لذت در مخاطب، به سه ویژگی شعر خوب، شهرت شاعر و صدای خوب نیاز داریم. 

وی در پاسخ به این که چه نهادی می‌تواند متولی تولید کتاب‌های صوتی و تشکیل یک گنجینه صوتی از نویسندگان و شاعران باشد، تصریح کرد: به اعتقاد من صدا و سیما صلاحیت چنین کاری را ندارد چراکه معروف‌ترین اشعار حافظ را هم در تلویزیون و رادیو اشتباه می‌خوانند! اما اگر قرار باشد نهادی متولی چنین کاری باشد، آن نهاد وزارت ارشاد، سازمان فرهنگی و هنری شهرداری و یا حوزه هنری است. صدا و سیما هم می‌تواند در این میان نقش اجرایی به عهده بگیرد و امکاناتی چون استودیو را تامین کند. 

این شاعر در ادامه ابراز کرد: تا به حال انگیزه‌ و یا حوصله ضبط صدای خودم را نداشته‌ام اما اگر قرار باشد چنین کاری صورت گیرد، هم آمادگی و اعتماد به نفس را دارم و هم معتقدم که دکلمه را می‌دانم چون پیش از این، در رادیو و تلویزیون و در برنامه‌های مختلفی مجری بوده‌ام و با این فن، آشنا هستم. 

بیابانکی پیش از این برخی از اشعار محلی خود را به قصد انتشار در استودیو ضبط کرده که البته هیچ وقت نسبت به انتشار آن‌ها اقدامی نکرده است.