به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا، جوجه تیغی های دریایی برای بقا از موجودات ریز تغذیه می کنند، و این موجودات ریز خود را بین سنگ ها پنهان می کنند تا از دید شکارچیان و محل گردش آن ها در سواحل صخره ای در امان باشند. این گونه از جوجه تیغی از دندان هایش استفاده می کند تا بتواند این موجودات ریز را از لابلای سنگ ها بیرون بکشد. طی این عمل سایش دندان ها با سنگ ها نه تنها دندان های این جوجه تیغی از بین نمی روند بلکه بسیار تیز می شوند.

درست است که این ویژگی سنگ سابی خیلی جالب است، اما آنچه که دانشمندان را بیشتر به شگفتی وا می دارد، این است که علیرغم این ساییدگی های مداوم روی سنگ ها، دندان های این جوجه تیغی هرگز کند نمی شود.

گروه جدیدی از دانشمندان دانشگاه ویسکونین مادیسون معمای مربوط به کیفیت دندان های همیشه تیز این جانوران را کشف کردند. پروفسور پوپا گیلبرت، در مورد مکانیسم تیز کننده ای که توسط جوجه تیغی های ارغوانی و دریایی کالیفورنیا استفاده می شود، توضیحاتی می دهد و نیز اشاره می کند که انسان ها می توانند از این تکنولوژی استفاده کنند تا ابزاری تولید کنند که دیگر نیازی به تیز کردن ندارند.

گیلبرت می گوید: "دندان های جوجه تیغی دریایی در نوع خود بسیار پیچیده است و یکی از معدودترین ساختارهای موجود در طبیعت است که خودش را تیز می کند (صیقل می دهد). دندان این جانور مدام در حال رشد و جنس آن از موزائیک بیومینرال است. ماهیت کریستالی این دندان ها بسیار متفاوت از دیگر کریستال های موجود در طبیعت است.

این تکنولوژی در آینده برای تولیدکنندگان ابزار تیغ دار بسیار مفید خواهد بود.