باشگاه جوانی برنا/ دروغ‌گویی برای جلب علاقه طرف مقابل در دوران نامزدی و قبل از آن اشکال دارد؟

"محمد علی تابعی" فعال فرهنگی و مشاور امر ازدواج:
طبیعی است که اصل دروغ چیزی است که هم به خود فرد و هم به بنای خانواده ضربه می‌زند. زندگی از همان روزهای نخست باید براساس صداقت شکل گیرد و در هر مرحله‌ای، اگر طرفین به هم دروغ بگویند شاید در جذب علاقه مفید واقع شود اما بعدها تبعات خودش را خواهد داشت.

نوع دروغ هم متفاوت است و به میزانی که دروغ در زندگی فعلی تأثیرگذار است در زندگی آینده هم نقش خواهد داشت. در مجموع گفتن دروغ در شروع ارتباطی که قرار است بر مبنای پاکی و صداقت باشد، درست نیست و مشکلات جبران ناپذیری را در زندگی آینده ایجاد خواهد کرد.

علاقه‌ای که از این طریق به وجود بیاید چه‌قدر قابل اعتماد است؟
علاقه سبب شناخت می‌شود. وقتی شناخت همه جانبه باشد، ممکن است فرد به دلیل شناخت کاملی که از فرد به‌دست آورده، از این خطا و دروغ او بگذرد اما این تنها زمانی است که شناخت درستی صورت گرفته باشد و طرفین به همدلی رسیده باشند و معیارهای درستی برای انتخاب وجود داشته باشد، اما اگر دروغی باشد که در صحت زندگی و نوع شناخت خلل وارد کند، حتما و قطعا به زندگی ضربه خواهد زد.

اگر در دوران نامزدی فرد متوجه دروغ‌گویی طرف مقابل حتی با دلایل مثبت شود، ازدواج با چنین فردی صحیح است؟
نه. اگر مبنای زندگی فرد بر اساس دروغ باشد، این زندگی لرزان است، چراکه اصل زندگی صداقت است.

طرفین باید عادت کنند که به هم راست بگویند، وقتی کسی دروغ می‌گوید، یعنی ریاکاری می‌کند و سعی می‌کند واقعیاتی را پنهان کند که قطعا زمانی بروز خواهد یافت.

البته باید بین نوع دروغ‌های فرد تفکیک قائل شد. فردی که در یک مورد دروغ می‌گوید، با کسی که اساسا شخصیت دروغینی را از خود معرفی می‌کند، متفاوت است.

در هر حال نکته کلیدی این است که دروغ در هر نوعی روح بی‌اعتمادی را بر زندگی حاکم خواهد کرد.

***