باشگاه جوانی برنا/ در روز نه دی از دیدن سیل مردم چه احساسی داشتی و حضور در این جمعیت برای تو چه خاطره ای داشت؟ امیر حسین یزدانی، فرزند شهید غلامرضا یزدانی در این باره می گوید:

حس آن روز برایم خارج از ظرفیتم بود. صحنه هایی که می دیدم خارج از ظرفیت احساسم بودند. نمی شد آن صحنه ها را دید و حسی نداشت. دوست داشتم دو چشم هم قرض کنم و حضور مردم را نگاه کنم، چون نمی شد از حضور مردم ساده گذشت.

روز نه دی ساعت 10 صبح، میدان امام حسین بودم و از آنجا به سمت میدان انقلاب حرکت کردم. در راه با شعارهای مردم که مناسب شرایط بود، همراه شدم. البته دوست داشتم زودتر به میدان انقلاب برسم. یادم می آید وقتی رسیدم میدان انقلاب حجت الاسلام علم الهدی هنوز داشتند سخنرانی می کردند. می دیدم چه افرادی با چه ظاهری، پای صحبت ایستاده اند.

آن روز با خودم فکری کردم که شاید از عمق وقایعی بود که می دیدم. به این نتیجه رسیدم که دو نوع دید در مورد انقلاب وجود دارد. یکی دید افرادی که همیشه طلب کارند و می گویند؛ " انقلاب مگر چه کار کرده؟" دید این جماعت از ابتدا طلب کاری است و خودشان هم نمی دانند که طلب کار هستند.

ولی عده ای نیز هستند که می دانند انقلاب یک گوهر ارزشمند، امانت و نعمت است. نمی توان بر سر آن منت گذاشت. ما به انقلاب بدهی داریم و باید به آن چیزی اضافه کنیم، تا به ثمر برسد. این دید دوم باعث شد نه دی به وجود بیاید زنده بودن انقلاب را نشان داد. الحمد ا... دید دوم در جامعه ما غالب است.

اگر بخواهم جمله ای در مورد نه دی عرض کنم می گویم؛ آن روز به من ثابت شد که چرا حضرت امام (ره) فرمودند: ملت ایران از مردم حجاز در زمان رسول ا... (ص) برترند. یعنی کسانی که پیامبر (ص) را می دیدند و باز هم طلب کار بودند و نمی فهمیدند. مردم ایران از آنها برترند.

چون مردم در این زمان با چشم حداقل امام زمان (عج) را ندیده اند و با اعتماد به رهبر فرزانه انقلاب، مملکت استوار است. مسلما چنین مردمی مستحق چنین سخنی از جانب امام (ره) هستند.


***