نتیجه یک دیپلماسی درست همین است، رییس جمهور آمریکا وقتی زورش به برجام نمی رسد فحاشی می کند، او همه توانش را در ماه های اخیر برای از بین بردن توافق هسته ای به کار گرفت، همه سناریوهای ممکن را نوشت ولی در نهایت به بن بست خورد، برجام به کابوسی بزرگ برای ترامپ تبدیل شده، تاجری که چشم به پول هنگفت نفت عربستان و سرمایه اسرائیل دارد، حالا نه می تواند با نابودی برجام، اعراب و صهیونیست ها را راضی کند و نه با تایید برجام کنار اروپایی ها بایستد.

ترامپ زورش به برجام نمی رسد، زورش نمی رسد که فحاشی می کند، او نمی تواند مطالبات سعودی ها و اسرائیلی ها را برآورده کند، پس ناچار می شود فحاشی کند، ملت ایران را تروریست بخواند و نام خلیج فارس را به نفع دلارهای نفتی سعودی جعل کند، این نقطه پایان تاجری است که گمان می کند دنیای سیاست هم مثل تجارت آمریکایی بر مبنای زور و تزویر می چرخد.

رییس جمهور آمریکا دست به قمار بزرگی زده است، قماری که هر دو سر آن باخت است، هنوز دقایقی از سخنان او نگذشته که موگرینی، به عنوان نماینده اتحادیه اروپا پاسخی تند به او می دهد و بریتانیا، فرانسه و آلمان بیانیه صادر می کنند، ساعتی از مهملات ترامپ نگذشته که امانوئل مکرون، رییس جمهور فرانسه تصمیم می گیرد به تهران سفر کند تا روابط کشورش با ایران را گسترش دهد، سازمان انرژی اتمی از صداقت ایران در اجرای برجام می گوید، رسانه های امریکایی مسخره اش می کنند و همه ایران مقابل ترامپ متحد می شود. ترامپ قمار نکرده می بازد، این باخت چنان سنگین است که وزیر امورخارجه اش عاجزانه از کشورهای اروپایی می خواهد به ترامپ و حرفهایش توجه کنند.

روحانی و دیپلمات هایش محصول جمهوری اسلامی هستند، مردانی که در ۴۰ سال گذشته به قدری پخته شده اند که با برجامشان آمریکا را به یک کشور منزوی تبدیل کنند، کافیست بدانید از ترامپ فقط عربستان، اسرائیل، امارات، بحرین و گروهک منافقین حمایت کرده اند، نه اروپا و نه قدرت های اقتصادی آسیا! نتیجه یک دیپلماسی درست و همکاری همه جانبه سیاسی، اقتصادی و اقتدار نظامی همین می شود که می بینید، زور ترامپ به برجام نمی رسد ولاجرم فحاشی می کند.

دیشب روحانی به ترامپ فقط درس تاریخ و جغرافیا نداد، بلکه او به ترامپ سیاست ورزی آموخت، روحانی که با برجامش دنیا را پشت ایران آورده حالا با خطابه اش ترامپ را به ذلت می کشاند و به او یاد می دهد؛ عرصه دیپلماسی، محل زورگویی نیست بلکه میدان عقلانیت و استفاده از تدبیر برای تامین منافع است و همه اینها با تجارت امریکایی که بر زورگویی استوار است منافات دارد.