به گزارش گروه جوان و جامعه خبرگزاری برنا، حمیدرضا شفیع زاده در گفت و گو با روابط عمومی ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: برای انجام مبارزه اجتماعی با مواد مخدر صنعتی و روان‌گردان‌ها باید از روش‌های سه‌گانه شامل حذف عامل تولید و توزیع مواد مخدر، کنترل شرایط سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و تقویت مقاومت در فرد معتاد، استفاده کرد.

وی ادامه داد: یکی از اهداف رویکرد اجتماعی شدن مبارزه با مواد مخدر باید کاهش میزان شیوع مصرف مواد مخدر صنعتی و روان گردان‌ها در جامعه باشد، همچنین ضروریست نسبت به شناسایی افراد معتاد اقدام شود.

این مددکار اجتماعی با اشاره به اینکه باید بتوان به تامین، حفظ و ارتقای فعالیت معتادان و بازپروری آنان اقدام کرد، افزود: ایجاد شبکه‌های حمایتی از افراد معتاد درمان شده، سازمان‌دهی برنامه‌های گسترده و موثر پیگیری این افراد، جلوگیری از ایجاد اثرات منفی ناشی از محل نگهداری از معتادان، جلوگیری از برچسب خوردن افراد معتاد در جامعه (انگ زدایی) و سازمانددهی امکانات و بازتوانی شغلی این افراد در مقابله با اعتیاد ضروری است.

وی تصریح کرد: هدف اصلی و محور اساسی باید کمک به افرادی بهبودیافته تا دوباره به اعتیاد روی نیاورند، زیرا بهبودی آنان شمار معتادان آینده را نیز کاهش می‌دهد.

این مددکار با اشاره به راهبردهای اجرایی در مقابله با اعتیاد، اضافه کرد: راهبردهای اجرایی در اکثر نقاط‌ بر عامل پخش، توزیع مواد و تا اندازه‌ای محیط متمرکز است و کمتر به جمعیت در معرض خطر توجه می‌شود.

شفیع زاده، کنترل تولید و توزیع مواد مخدر، انجام اقداماتی در جهت کاهش مصرف و تمرکز بر آموزش و اطلاع رسانی را از راهبردهای اجرایی در امر اجتماعی شدن مبارزه با مواد مخدر دانست.

وی با بیان اینکه مددکاران اجتماعی در امر مقابله با اعتیاد می‌توانند تاثیرگذار باشند، ادامه داد: آنان با مشکلات و دغدغه‌های مردم آشنا هستند و بهتر است هر خانواده مانند برنامه پزشک خانواده، یک مددکار اجتماعی هم داشته باشد، بسیاری از انحرافات اجتماعی از جمله اعتیاد به مواد مخدر صناعی از روی ناآگاهی و نادانی است.

این مددکار اجتماعی تصریح کرد: یکی از وظایف مهم مددکاران آن است که ابتدا، خانواده را نسبت به رفتاری که از فرد معتاد سر می‌زند حساس کنند و آنان را متمایل به پذیرفتن این واقعیت کنند که فرد معتاد به تنهایی مسوول اعتیاد خود نیست و برای راهی از برخی عوامل و کمبودها روحی و روانی ، مواد مخدر را مصرف می‌کند.

شفیع زاده گفت: آموزش به خانواده‌ها و در زمینه مشکلات ناشی از مصرف مواد مخدر باید بر اصلاح برخی از کمبودهای شخصی و عوامل زمینه‌ساز اعتیاد تکیه داشته باشد تا بدین وسیله بتوان کمبود‌ها را در افراد برطرف کرد و با ایجاد اعتماد به نفس در میان فرد معتاد و خانواده ، از افزایش اعتیاد جلوگیری کرد.

وی ادامه داد: افراد خانواده می‌توانند با کمک به مددکار در حل مشکلات فردی که در خانواده دارای مشکل است (معتاد) او را یاری رسانند، همچنین مددکار می‌تواند نقش موثری را در جلب اعتماد اعضای خانواده برای همکاری داشته باشد.

شفیع‌زاده در پایان اضافه کرد: مددکار نیز باید بتواند در بین معتادان با کارکردهای طبیعی و استفاده از مبانی همنوایی، همسانی و همتایی به مکانیسم دفاعی معتاد ضربه زده و صفت خود محوری را در او تعدیل و خنثی کند. برای رسیدن به این مهم که چگونه می‌توان فضایی امن، سالم و کم تنش را در محیط اجتماع درمانی بوجود آورد، لازم است حضور مددکار در هر خانواده برای مقابله با اعتیاد احساس شود.