به گزارش خبرگزاری برنا از بیرجند و به نقل از روابط عمومی میراث فرهنگی خراسان جنوبی، سید احمد برآبادی گفت: هدف اصلی از کاوش فصل دوم شناسایی پلان بیرونی بنا بود، به همین دلیل کاوش در بخش بیرونی دیوار و فقط با برداشتن شن‌های دست ریز بیرون بنا انجام گرفت که به این ترتیب حدود نیمی از پلان بیرونی بنا شامل دیواری خشتی که به 3 برج به آن الحاق شده بدست آمد.

وی افزود: همچنین در این فصل مشخص شد در دوره اشکانی از بخش بالایی تپه با اضافه کردن ساختارهای کوچک و محدود خشتی با دیگر از تپه تخچرآباد استفاده کرده‌اند.

مسئول حوزه پژوهش اداره کل میراث فرهنگی خراسان جنوبی گفت: پرشدگی بنای باستانی تخچرآباد بیرجند، فقط 4 نمونه مشابه، آن هم در غرب ایران دارد که نزدیکترین آن‌ها به تپه تخچرآباد محوطه هایی در نزدیکی قم است.

وی بیان کرد: تمام نمونه‌های پیشین به اواخر دوره ماد و اوایل دوره هخامنشی تاریخ‌گذاری می‌شوند و شباهت‌های سفالی و همچنین آزمایش‌های انجام شده بر هم زمانی بنای باستانی تپه تخچرآباد با محوطه‌های مذکور صحه می‌گذارد.

برآبادی گفت: صرف هزینه مالی و زمانی، برای پرکردن چنین بناهایی سبب شده پژوهشگران متفق القول به کاربری آیینی- مذهبی چنین بناهایی تاکید کنند و از چنین دیدگاهی پرکردن بناها به خاطر حفظ حرمت و قداست آنها بوده است.

وی یادآورشد: کشف بنایی با چنین ویژگی‌هایی در شرق ایران و نزدیک به شهر بیرجند با بیش از 1500 کیلومتر فاصله با نمونه های غرب ایران بسیار شگفت انگیزو حائز اهمیت فراوان بوده و می‌تواند نشانگر اهمیت منطقه خراسان جنوبی در دوران ماد و هخامنشی باشد.

به گفته مسئول حوزه پژوهش و مطالعات اداره کل میراث فرهنگی خراسان جنوبی، قدمت این تپه به حدود 2 هزار و 600 سال پیش بر می‌گردد.

برآبادی ادامه داد: فصل نخست کاوش تپه تخچرآباد در سال 1388 و به طور محدود انجام شد که منجر به شناسایی یک بنای خشتی گردید که کاملا با لایه‌های متناوب سنگ و خشت به طور آگاهانه پرشده و سپس به منظور پوشیده شدن بنا از انظار بنا را با شن پوشانده‌اند.

وی خاطرنشان کرد: تپه تخچرآباد تپه کوچکی در 25 کیلومتری شمال شرق بیرجند است که حدود 45 متر قطر و 4 متر ارتفاع دارد و در سال 1380 به شماره 5135 در فهرست آثار ملی ثبت شد.