به گزارش  سرویس فرهنگ و هنر برنا به  نقل از ستاد خبری بیست وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم كوتاه تهران جهانگیر الماسی گفت:دنیای امروز، دنیای ایجاز و خلاصه‌گویی و كمترین فرصت‌ها برای تبیین اندیشه‌هاست اما متاسفانه هنوز جایگاه شاخص فیلم كوتاه در سالن‌های سینمایی ما تعریف نشده است.

«جهانگیر الماسی» بازیگر سینما و تلویزیون، در گفت‌وگو با ستاد خبری بیست وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم كوتاه تهران، درباره جایگاه فیلم كوتاه در سینمای ایران گفت: بخش كوچكی از سینمای ایران اختصاص به فیلم دارد و در این حوزه، فیلم كوتاه قابل بحث است. زمانی كه صحبت از فیلم می‌شود، سینما به صورت مستقل مدنظر قرار می‌گیرد كه عبارت است از فیلم به اضافه سالن نمایش، محیط تجاری كنار سالن، برنامه‌ریزی برای اجتماع مردم و متعلقات آن.

وی در ادامه توضیح داد: واقعیت این است كه تا فیلم نباشد، سالن سینما فعال نخواهد بود؛ اگر منظورمان از فیلم كوتاه، تلاش برای یادگیری و تولید فیلم سینمایی بدانیم كه من خودم با این نظریه مشكل دارم، ارتباطش با سینما، كارآموزی برای تولید فیلم بلند می‌شود، اما اگر برای فیلم كوتاه، شخصیت و هویت مستقلی قائل شویم، زبان و ابزار رسانه‌ای برای تبیین آراء و نظریات فیلم‌ساز به شمار می‌آید.

 دنیای امروز دنیای ایجاز و خلاصه گویی است

الماسی با انتقاد از بها ندادن به فیلم كوتاه در دوران شكوفایی سینمای ایران بیان داشت: متاسفانه سینمای ما و سلیقه جمعی مسوولان‌مان و مدیریت سینمای ایران در طی حدود 90 سالی كه از عمرش می‌گذرد، هنوز نتوانسته برای این حوزه، جایگاهی در سینما تعریف كند و سلیقه‌ای هم برای دیدن فیلم‌های كوتاه وجود ندارد. در حالی كه دنیای امروز، دنیای ایجاز و خلاصه‌گویی و كمترین فرصت‌ها برای تبیین اندیشه‌هاست كه هنوز جایگاه شاخص فیلم كوتاه در سالن‌های سینمایی ما تعریف نشده است.

این بازیگر پیشكسوت سینما با اشاره به سابقه درخشان فیلم كوتاه اظهار كرد: فیلم كوتاه سابقه درخشانی در فعالیت‌های فرهنگی كشور دارد و آثار شاخصی را از دنیای فیلم كوتاه به یاد می‌آورم كه انصافاً بخش برجسته‌ای از تولیدات فرهنگی مثل شعر و تاثیر ادبیات منظوم بر تاریخ ادبیات ایران، بود. در طبقه‌بندی‌های جدید، فیلم كوتاه را باید به مثابه "هایكو" با آن برخورد كرد و معرفی آن به علاقه‌مندانش از این طریق ممكن خواهد بود.

سالن‌های موقت خیابانی در نقاط مختلف تهران

وی با بیان این‌كه فعالیت‌های اجتماعی در گرو رفاه اقتصادی مردم انجام می‌شود، خاطرنشان كرد: در تلویزیون برنامه‌ای درباره تئاتر دیدم كه در آن یكی از كارگردانان و مدرسان گفت : "ما برای یك سال می‌توانیم تئاتر را تعطیل كنیم".
من خیلی تعجب كردم كه وی چطور این قدر آسان به تعطیل كردن یك فعالیت فرهنگی فكر می‌كند و این موضوع چقدر به راحتی به زبان یك فرد می‌آید ؟ ما باید به ایجاد راهكارهای رفاه اجتماعی وفكری برای دعوت عموم برای دیدار از تولیدات فرهنگی كنیم نه این‌كه به فكر تعطیلی آن بیفتیم.

جهانگیر الماسی توضیح داد: در این راستا باید تخفیفات ویژه و سبدهای فرهنگی ویژه برای بخش‌های مختلف فرهنگی در نظر گرفته شود. همچنین اطلاع‌رسانی‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی در معرفی این حوزه فرهنگی و تعریف جایگاه واقعی فیلم كوتاه موثر خواهد بود. این گونه فعالیت‌های هنری، آبرو و شخصیت فرهنگی جوامع بشری را تعریف می‌كنند؛ به واقع در نظام جهانی، وقتی بقیه ملل به آثار سینمایی یا تئاترهای روی صحنه ما توجه می‌كنند، از طریق همین تولیدات متوجه شخصیت فردی مردم و هم فرازهای فكری و فرهنگی تولیدكنندگان آثار فرهنگی می‌شوند. برای مثال آثار سینمایی غربی، به بهانه خشونت‌، ابزارهای زندگی جدید به اضافه دنیای دیجیتال و روابط اجتماعی متكی به دنیای جدید را تبلیغ می‌كنند.

وی در پایان باز هم به شناخت مردمان كشورهای مختلف از طریق تولیدات فرهنگی‌شان اشاره و تاكید كرد: به همین علت است كه نوعی الزام و مسوولیت تاریخی برای ما كه دست‌اندركار فعالیت‌های فرهنگی هستیم، ایجاد می‌شود كه نه تنها از آثار و هویت فرهنگی‌مان حراست كنیم، بلكه برای آن‌ها تبلیغ هم نمائیم. برای مثال چه اشكالی دارد كه برای نمایش فیلم كوتاه، سالن‌های موقت خیابانی در نقاط مختلف تهران و شهرستان‌ها برپا شود تا این‌كه به تدریج فیلم كوتاه هم جایگاه اصلی خودش را بین مردم و علاقه‌مندان به آن پیدا كند ؟

بیست و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم كوتاه تهران توسط "انجمن سینمای جوانان ایران" از 19 الی 24 مهر ماه در تهران و هشت منطقه فرهنگی كشور برگزار خواهد شد.