به گزارش سرویس فرهنگ و هنر برنا، رضا درستكار منتقد و كارگردان سینما درباره سومین دوره جایزه بزرگ شهید آوینی، به تاثیرات برگزاری جایزه بزرگ آوینی در ترغیب و تشویق هنرمندان به ساخت آثاری در راستای تفكرات شهید آوینی اشاره كرد و گفت: مستندی خوب و موفق است كه نگاه نقادانه و منفی به شرایط در جهت اصلاح و ساخت داشته باشد.. اكثر آثار مستند ما اقتدا به «خانه سیاه است» فروغ فرخزاد دارند و غالباً آثار مستند براساس آن فیلم چیدمان می‌شوند. تفاوت مستند آوینی با دیگر مستندها در این است كه این چیدمان را به‌هم‌ می‌ریزد. در دل سیاهی نقطه امید را نشان می‌دهد و این سینما باید تقویت شود.

این منتقد و مستندساز ادامه داد: نگاه آوینی به موضوعات و هسته‌های موجود منفی و سیاه نبود، برآمده از امید و آبادانی ساخته و پرداخته می‌شد و معنویت در آن وجود داشت.

درستکار با بیان اینکه رسالت سنگینی بردوش برگزار كنندگان جایزه بزرگ آوینی است، خاطرنشان کرد: برگزاری جایزه بزرگ آوینی در به وجود آوردن سینمای مستند می‌تواند مؤثر باشد زیرا ما سینمای مستند خوب نداریم.

این کارگردان درباره رویكرد آثار مكتوب و سینمای مورد علاقه آن شهید گفت: به عقیده من آنچه از آثار مكتوب ایشان و انتخاب‌هایشان برمی‌آید، شهید آوینی معتقد به سینمای برآمده از فرهنگ ملی و بومی بوده است. براساس انتخاب و نوشته‌هایی كه از وی به جای مانده، علاقه شهید آوینی به نوع خاصی از سینما است كه تجلی‌اش در آن دوره «قصه‌های مجید» (ساخته كیومرث پوراحمد) بود. فیلمی ساده و بدون پیچ وخم‌‌های عجیب و غریب.

وی در ادامه تصریح کرد: ایشان در آثار مكتوب خود به سینمای فنی و كلاسیك آمریكا از جمله كارهای هیچكاك اشاره دارند و البته به سینمای بومی ایران كه ربطی هم به آن سینمای خاص مذهبی نداشته است. یكی از جملات خیلی درخشان آن بزرگوار این است: «در سینما مفهومی به عنوان سینمای اسلامی وجود ندارد و این تركیب تركیب قشنگی نیست.»

درستكار با اشاره به علاقه‌مندی های آوینی یادآور شد: علائق ایشان خاص بود. شهید آوینی مانند تمام منتقدان تراز اول، بیش از آن كه درگیر محتوا و حواشی سینما باشد روی مبانی زیباشناسی هنر تاكید و پافشاری می‌كرد.

درستكار در ادامه به آثار تصویری ایشان اشاره کرد و گفت: در آثار تصویری، ایشان نگاه تحلیل‌گری به شرایط فرهنگی زمان خود داشت، به همین دلیل در مدتی طولانی درگیر مسایل مربوط به حوزه جنگ بود. قریب به اتفاق آثار سینمای مستند او با گرایش جنگ ساخته شد و مانند هر منتقدی نگاه خود را به موضوع جنگ دنبال می‌كند. نگاه او به آدم‌های جنگ یك نمود و تجلی خاص و ویژه‌ای دارد كه تبدیل به یك سبك شد.آوینی شور و پاكباختگی كه در آدم‌های جنگ بود را به خوبی به تصویر كشیده و به یك شهود رسیده بود و نگاه تازه‌ای از انسان در موقعیت جنگ و خطر را در آثارش می‌توان یافت. گرایش معنوی در این آثار به وضوح دیده می‌شود كه صرفاً مذهبی نیست.

وی افزود: نگاه او به جنگ از نگاه محدود تئوری‌پردازان و مستند‌سازان، فراتر بوده است. موقعیت انقلاب و جنگ باعث شد تا در آوینی شخصیت جدیدی متولد شود و تولدی دوباره برای او رقم بخورد. هر انسانی نمی‌تواند به یك تولد دوباره برسد اما آوینی به تولد دوباره و جوانی دوم رسید و این جوانی و سرمستی را می‌توان به وضوح در تصاویری كه از شهادت او وجود دارد، دید.

عضو هیات انتخاب اولین دوره جایزه بزرگ آوینی در پایان اظهار کرد: هیات انتخاب آثار و نگاه مدیران برگزار كننده «جایزه شهید آوینی» از اهمیت خاصی برخودار است. در این بخش اگر طرز فكر و نگاه ما یك‌سو و یك جهت باشد هیچ كمكی نخواهد كرد. اینجا اتفاقا به بهانه تعهدمداری، تخصص را فراموش كنیم. باید دوستان برگزار كننده، مبانی و خاستگاه‌های شهید آوینی را تقویت كنند. دوستان باید از افرادی كه در دوره‌های گذشته حضور داشتند دعوت به عمل آورند تا یك آسیب‌شناسی از دوره‌های برگزاری جایزه صورت گیرد.

سومین دوره جایزه بزرگ شهید آوینی با محوریت سینمای مستند دفاع مقدس، مقاومت و پایداری، مستند اجتماعی و مستند سیاسی، شهریور ماه 1390 در شهر تهران برگزار می‌شود.