به گزارش سرویس اجتماعی برنا، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست، حسین محمدی با بیان این‌که پلنگ یکی از گونه‌های نادر در مناطق حوزه قفقاز به شمار می‌آید که با کاهش شدید جمعیت از دهه 1330 به بعد مواجه بوده است،‌ گفت: منابع مختلف شکار، تخریب و تقطیع زیستگاه از عوامل مهم در ایجاد این روند است.

وی با اشاره به اینکه استان آذربایجان شرقی با داشتن 245 کیلومتر مرز مشترک با جمهوری خودمختار نخجوان، جمهوری های آذربایجان و ارمنستان و دارا بودن زیستگاه های مناسب کوهستانی و صعب العبور بالاخص در مناطق مرزی،‌ افزود: حفظ و بقای پلنگ ایرانی در منطقه و کشورهای همجوار دارای اهمیت ویژه ای است.

به گفته مدیر کل دفتر تنوع زیستی و حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیستعمده جمعیت پلنگایرانی در خاور میانه در ایران واقع شده است، علمی و عملی ترین گزینه برای احیا جمعیت پلنگ در منطقه قفقاز حفاظت از جمعیت پلنگ در ایران و همچنین شناسایی و حفاظت از زیستگاه‌های مشترک و کوریدورهای ارتباطی میان زیستگاه های پلنگ در ایران و کشورهای همسایه است که به این ترتیب امکان احیا جمعیت این گونه در زیستگاه‌های نزدیک و مستعد این گونه در کشورهای همسایه نیز فراهم می‌شود.

حسین محمدی با اعلام اینکه دفتر حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست از آغاز سال 1390 اقدام به اجرای طرحی در استان آذربایجان شرقی که دارای بیشترین مرز مشترک با کشورهای حوزه ی قفقاز است، کرده است، گفت: فاز اول این پروژه در اداره کل محیط زیست استان آذربایجان شرقی تعریف شد و مجری طرح موسسه تخصصی مطالعات پلنگ آسیایی بود.

وی ادامه داد: طی این مرحله، زیستگاه‌های پلنگ در این استان بر اساس میزان حضور فاکتورهای مساعد برای زیست گونه، احتمال حضور پلنگ در هر زیستگاه و کوریدورهای ارتباطی میان این زیستگاه‌ها شناسایی شد.

مدیر کل دفتر تنوع زیستی و حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست خاطر نشان کرد: تخمین زده می شود که 67/26در صد از وسعت مناطق واقع شده بین عرض‌های جغرافیایی ̕00 °39-̕00 °37 شمالی و طول‌های جغرافیایی 00̕ °48 – 00̕ °45 شرقی از زیستگاه‌های مطلوب برای زیست گونه با درجات متفاوت مطلوبیت است.

همچنین در چهار زون مطالعاتی این طرح که کل سطح استان آذربایجان شرقی را پوشش می دهد مجموع 37 زیستگاه عمده به همراه میزان مطلوبیت آنها برای حضور پلنگ شناسایی شدند.

به گفته وی این زیستگاه‌ها در مناطق شمالی استان آذربایجان شرقی و سپس جنوب شرقی دارای وسعت بیشتر و توسط کوریدورهای ارتباطی با یکدیگر مرتبط هستند.

اما در بخش‌های جنوبی تر و خصوصا جنوب غربی استان پراکنده و کاملا مجزا از هم هستند و توسط عواملی چون مراکز جمعیتی، مزارع کشاورزی و احداث جاده از یکدیگر جدا شده اند و امنیت آن‌ها با عوامل مختلف تحت الشعاع قرار گرفته است.

حسین محمدی از تعیین موقعیت مکانی زیستگاه‌ها و کوریدورهای میان آن‌ها خبر داد و اظهار داشت: با توجه به ارزشمندی زیستگاه‌های باقیمانده پلنگ در این استان در احیا جمعیت پلنگ در منطقه قفقاز، مطالعات انجام شده تاکنون با ایجاد امکان ارزیابی دقیق تر اثرات فعالیت‌های توسعه ای و تغییر کاربری اراضی بر وضعیت گونه در منطقه و حفظ ارتباط زیستگاه‌های آن با مناطق همجوار برون مرزی و استان‌های همسایه، گامی موثر در راستای حفاظت پایدار این گونه در منطقه به شمار می آید.

همچنین در حال حاضر اقدامات اولیه برای شروع فاز دوم طرح و تهیه تجهیزات لازم صورت گرفته است و این طرح آماده ورود به فاز دوم یعنی تخمین جمعیت و تدقیق اطلاعات بدست آمده با استفاده از روش‌هایی چون دوربین گذاری و استفاده از گردن بندهای ردیاب است.