راننده تاکسی رادیو را روشن کرد در آن طرف معلمی با صدای خسته و ناراحت گلایه می کرد و از مسئولان تقاضا داشت به مشکلاتشان رسیدگی کنند.

موضوعی که بسیاری از معلمان مدارس غیر انتفاعی با آن دست به گریبان هستند و از آن رنج می برند .جامعه ای بزرگ از معلمان کشور از اینکه چرا به آنها بی توجهی میشود و به درخواست های به حق آنها رسیدگی نمیشود نگرانند.

معلمان این مدارس بارها و بارها از طرق مختلف سعی کرده اند که صدای خود را به گوش مسولان برسانند ولی متاسفانه تا کنون راه به جایی نبرده اند.

پای درد و دل آنها که بنشینی میبینی که خواسته هایشان منطقی است و حق دارند در مورد آینده خود نگران باشند.

چرا با این همه سابقه کار رسمی نمی شویم؟ 

معلمی می گوید: ما معلمان مدارس غیر انتفاعی با وجود سابقه بالای تدریس در این مدارس هنوز رسمی نشده ایم و از بسیاری از امکانات و مزایای معلمان رسمی آموزش و پروش بی بهره هستیم . در ایام عید که بسیاری از کارکنان دو برابر حقوق ردیافت می کنند ما فقط حقوق معمول خود را می گیریم و عیدی مصوب شده ای را که دولت تعین می کند.

او می گوید: حتی بیشتر معلمان این مدارس بیمه تمام وقت ندارند و حتی در گرفتن مرخصی های خود در ایام سال مورد بی مهری قرار می گیرند . در تابستان هم مجبور هستیم 5 روز در هفته به مدرسه برویم و ما اگر ساعاتی اضافه کاری در مدرسه داشته باشیم جزو وظایفمان محسوب می شود و شامل دریافت اضافه حقوق نمی شویم و با اینکه ساعات کاری ما زیاد است ولی فقط در ساعاتی که کلاس مشغول تدریس هستیم جزو ساعات کاری ما به حساب می آید.

قرداد یک طرفه است ما هیچ نسخه ای از آن را در درست نداریم

جایی برای جمع آوری سوابق ما وجورد ندارد و ما اگر بخواهیم به مدرسه ای دیگر انتقال پیدا کنیم با مشکل مواجه می شویم.

اگر در طی دوره ای که ما مشغول به کار هستیم مشکل و یا نارضایتی برای ما ایجاد شود مسولان مدارس ما را ملزم به ادامه کار می بیند و لی هنگامی که آنها از ما ناراضی باشند به خود حق می دهند که بطور سلیقه ای با ما برخورد کنند.

این معلم در پایان گفت: امیدوار است که دولت محترم و مسولان بتوانند با تصویب قانونی جامع بتوانند از آنها در این مسیر حمایت کند به فرهنگیان شاغل در این مدارس در جهت بهبود مشکلات و دغدغه هایشان یاری برسانند.