«ترسناک ترین بازیکنی که مقابلش بازی کردم. دقیقا مثل یک تانک. یک بازیکن گنده. بالا تنه بزرگ و پایین تنه کوچک. درست مثل یک تانک»
این ها جملات رحیم استرلینگ در وصف برانیسلاو ایوانوویچ است. مدافعی که ۲۲ فوریه ۳۱ ساله شد.
سال ۱۹۸۴ بود که در میتروویسای یوگوسلاوی پسری موطلایی به دنیا آمد. پسری که قرار بود در آینده ای نه چندان دور و در کشاکش جنگ های داخلی شوروی سابق، مشق فوتبال کند. قرار بود روزی کاپیتان کشورش شود. قرار بود دوست داشته شود. قرار بود برانیسلاو ایوانوویچ شود. مدافع راست چلسی. یکی از بهترین تیمهای دنیا.
برانای قصه ما فوتبال حرفه ای خود را در تیم های ریمونت، سرم و بئوگراد صربستان آغاز کرد و سپس راهی لیگ روسیه و باشگاه لوکوموتیو مسکو شد.
به سرعت پیشرفت کرد و طی سه سال حضورش در لوکو به یک قهرمانی در جام حذفی روسیه رسید.
سال ۲۰۰۸ بود که مورد توجه غول های اروپایی قرار گرفت. یوونتوس، اینتر، میلان، آژاکس و چلسی خواهان جذبش شدند. او آخری را انتخاب کرد و با ۱۳ میلیون یورو به تیم یک روسی متمول پیوست.
در ابتدا و در زمانی که آورام گرانت سرمربی آبی ها بود؛ اوضاع برای ایوانوویچ خوب پیش نرفت و اصلا بازی نکرد. تا آستانه ترک چلسی و پیوستن به میلان و یووه رفت اما با آمدن اسکولاری در استمفورد بریج ماند.
کم کم به بازی گرفته شد اما با حضور بوسینگوا زیاد فرصت خودنمایی پیدا نمی کرد.
سرانجام برانیسلاو استارت گل هایش را زد. در یک دیدار رویایی. در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان. مقابل لیورپول و در آنفیلد. آن هم نه یک گل. با دو گل خودش را معرفی کرد. هنوز بازی تمام نشده بود که تیفوسی های چلسی به او لقب برانیسلاو دو گله ایوانوویچ دادند.
گاس هیدینگ هم به او کم و بیش بازی می داد. گاهی دفاع آخر بازی می کرد و مدتی هم دفاع راست چلسی بود. هر از چندگاهی شایعه هایی مبنی بر پیوستنش به تیم های مختلف از جمله رئال مادرید و حتی فیورنتینا به گوش رسید. اما هیچ کدام محقق نشد و برانا در ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ قرار داد ۵ سال و نیمه بست و قرار شد تا تابستان ۲۰۱۶ در لندن باقی بماند.
کم کم ایوانوویچ خودش را در دل هواداران جا کرد و بازی های خوبش همه را به وجد می آورد. دو فصل پیاپی جزو سه بازیکن برتر فصل چلسی شد و افتخار بزرگی را برای خود کسب کرد.البه یک بار چک و یک بار ماتا این عنوان را از او قاپیدند.
برانا در سال ۲۰۱۲ و در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل بارسا درخشان بازی کرد و یکی از عوامل اصلی صعود تیمش به فینال بود. اگرچه به دلیل محرومیت نتوانست در فینال برای قهرمانی تیمش بجنگد. برانا می خواست سال آینده جبران کند و کرد. در فینال لیگ اروپا.در دقیقه ۹۳ دروازه بنفیکا را باز کرد و چلسی را قهرمان یورو لیگ کرد.
برانیسلاو امسال هم با مورینیو و تیمش می درخشد و آن ها با ۵ امتیاز اختلاف در صدر جدول لیگ جزیره قرار دارند. شماره ۲ چلسی در دو بازی اخیر آبی ها در لیگ قهرمان و لیگ که چلسی در هر دو ۱-۱ کرد، گل های آبی ها را به ثمر رساند و دوباره ثابت کرد او بیش تر از اینکه دفاع خوبی باشد، فوروارد خوبی است. گلش به لیورپول هم باعث شد تا فینالیست جام اتحادیه شوند.
وی در این فصل در ۲۶ بازی ، ۴ گل زده و ۳ پاس گل داده و ۳۲ شوت هم به سمت دروازه حریفان روانه کرده است.
این آمار زمانی جدی تر و پر رنگ تر می شود که متوجه می شویم او در طول این ۷ سال و در ۳۰۳ بازی برای چلسی ۳۱ گل زده و ۲۸ پاس گل هم برای هم تیمی هایش صادر کرده است.
برانا در تیم ملی صربستان هم تاکنون ۷۶ بازی انجام داده است که نتیجه آن ۸ گل برای سه رنگ ها بوده است. او در حال حاضر کاپیتان اصلی صرب ها هم به شمار می آید.
زندگی شخصی ایوانوویچ هم مانند فوتبالش آرام و پر بار بوده است. او چند سال پیش با دختر همسایه پدری اش، ناتاسیا ازدواج کرد و پسری به نام استفان و دو قلویی به نام های آندرخا و آنا حاصل زندگی این دو نفر تاکنون بوده است.
شماره ۲ دوست داشتنی چلسی در این روزها بسیار آماده و در عین حال پخته به نظر می رسد و می تواند یکی از ارکان اصلی آقای خاص برای قهرمانی در لیگ جزیره و لیگ قهرمانان اروپا باشد. ایوا یک لحظه در محوطه جریمه خودی دفاع می کند و لحظه ای دیگر در محوطه جریمه حریف آفتابی می شود. اتفاقی که او را در بین هم پستی هایش در جهان متمایز می کند.
در یک کلام می توان گفت. ایوانوویچ مدافعی است که مدافع نیست و در واقع مهاجم است.

/نوید استاد رحیمی/