پاس گل آقای مربی!
منچستریونایتد در دوره گذار با گیگزی در اندیشه پایان فصل است. بزرگترین تیم جزیره و یکی از بیگ فایو اروپا که با مویس در فصل جاری به خاک سیاه نشست و برای فراموش کردن آن دوران سیاه سرانجام آقای نابودگر را بیرون انداخت تا یکی از پسران خلف مکتب فرگی روی نیمکت این تیم بنشیند. رایان گیگز که در سال های طولانی یکی از بهترین و خلف ترین شاگردان سرالکس بوده و حضور او روی نیمکت من یو یک انتخاب کاملا به جا و شایسته بود. گیگزی بعد از آغاز توفانی با منچستر در دو هفته گذشته و برد 4 گله نوریچ، در هفته گذشته ناگهان در برابر ساندرلند در اولدترافورد سکته ناقص را زد و شکست غافلگیرکننده ای را پذیرا شد تا گیگزی بداند نیمکت داغ منچستر دردسرهای خاص خود را دارد. از همین رو سرباز رایان کت و شلوار و آن کراوات قرمزرنگ را از تن خارج کرد، گرمکن پوشید و تیمش را زیر و رو کرد و به جای ستاره هایی چون فردیناند، ویدیچ، رافائل، نانی، ماتا، رونی و فن پرسی یک مشت ستاره جوان و بی نام و نشان را از تیم های پایه همچون عدنان یانوزای، تام لورنس، جیمز ویلسون را بازی داد تا در برابر هال سیتی یک منچستر متفاوت را ببنیم. یک شیطان جوان شده! استراتژی گیگزی البته جواب داد و من یو با این ستاره ها با طراوات و شادابی رقیب را منکوب کرد. یک دبل تماشایی از سوی ویلسون خیال منچستر را از برد برابر هال راحت کرد اما نقطه عطف بازی در دقایق پایانی بود. زمانی که گیگزی ترجیح داد برای اداره بازی بندهای استوکش را ببندد و به زمین برود و در نهایت با یک پاس گل تماشایی پایه گذار گل سوم شود. در دقایق 86، فن پرسی روی پاس گیگزی دروازه را گشود تا تیر خلاص را به پیکره نیمه جان هال سیتی شلیک کند. این برد سبب شد تا استیو بروس یکی دیگر از شاگردان مکتب فرگی روی نیمکت هال سیتی شکست تلخی را تجربه کند و بیستمین بازی بدون پیروزی مقابل تیم سابقش را تجربه کرد. منچستریونایتد با کسب سه امتیاز این دیدار 63 امتیازی شد و در رده هفتم جدول رده‌بندی باقی ماند.