سرویس ورزشی برنا-حسین زارعی

سال 89 برای کشتی ایران سالی پر فراز و نشیب بود. در سال جاری، کشتی گیران ایرانی گاه در مسابقات برون مرزی خوش درخشیدند و گاه با عملکردی متزلزل، نوک پیکان انتقادات را متوجه خود دیدند.

بر هیچکس پوشیده نیست که آزادکاران و فرنگی کاران ایرانی حساسیت ویژه ای روی عملکرد یکدیگر دارند؛ که البته کشتی فرنگی در تمامی مسابقات مهم امسال گوی سبقت را از کشتی آزاد ربود.

سال نو، با مسابقات قهرمانی آسیا آغاز شد

حضور در مسابقات قهرمانی آسیا به میزبانی هند، اولین محک کشتی گیران بود.
آزادکاران در این مسابقات با مدال های طلای مسعود اسماعیل پور، احسان لشگری و رضا یزدانی قهرمان قاره کهن لقب گرفتند؛ اما تیم ملی کشتی فرنگی که از نفرات دوم تشکیل شده بود، به رغم مدال های طلای برادران قربانی به مقامی بهتر از چهارمی دست نیافت.
محمد بنا سرمربی این تیم پس از شکست در مسابقات آسیایی اعلام کرد که دیگر در انتخابات خود ریسک نخواهد کرد.

از مسابقات انتخابی خبری نشد!

در حد فاصل پایان مسابقات قهرمانی آسیا و آغاز مسابقات جهانی، هم آزادکاران و هم فرنگی کاران در تورنمنت های بسیاری شرکت کردند تا مربیان دو تیم نفرات خود را برای حضور در مسابقات جهانی مسکو شناسایی کنند؛ چرا که نه در کشتی آزاد و نه در فرنگی مسابقه انتخابی برگزار نشد و ملی پوشان به حکم انتصاب بلیت مسکو را به جیب زدند.

در این میان محمد بنا شاگردانش را در تورنمنت های معتبر و سنگین از جمله جام جایزه بزرگ باکو به میدان فرستاد؛ ولی آزادکاران سرشناس از حضور در میادین معتبری چون جام های یارگین، علی اف، اوماخانوف، باکو و …معاف شدند.

جوانان همه را نا امید کردند

نتایجی که کشتی گیران جوان در مسابقات جهانی کسب کردند، نا امید کننده بود. فرنگی کاران حتی یک فینالیست هم نداشتند و توسط سامان عبدولی، کمال محمد علیزاده و شهاب قوره جیلی به سه مدال برنز دست یافتند و در نهایت عنوان سومی تیمی عایدشان شد.

آزادکاران اما وضعیتشان بغرنج شد و با تنها دو مدال برنزی که محمد یوسفی و عرفان امیری کسب کردند، برای اولین بار در طول تاریخ کشتی از حضور در جمع سه تیم برتر بازماندند و پنجم شدند.

کشتی ایران، جایی در سکوهای مسابقات جهانی نداشت

روز نخست رقابت های جهانی 2010 مسکو را باید روز کشتی فرنگی ایران نامید.کسب دومدال طلا از سه وزن موجود به قدری امیدوارکننده بود که با مشاهده آن نتایج، دیگر هیچ کشتی دوستی به کمتر از قهرمانی تیمی رضایت نمی داد؛ اما در روز دوم و پایانی رقابت های کشتی فرنگی ورق به ضرر ایرانی ها برگشت و علاوه بر اینکه طالب نعمت پور با کشتی گیری از رژیم اشغالگر قدس هم قرعه شد، سایر نفرات هم یکی پس از دیگری از گردونه مسابقات حذف شدند.

بدین ترتیب گرچه کسب دو مدال طلا توسط حمید سوریان و امیرعلی اکبری یک رکورد در تاریخ حضور جهانی کشتی فرنگی ایران به شمار می رفت، اما نتوانست از سقوط 6 پله ای تیمی جلوگیری کند.

بعد از فرنگی کاران نوبت به آزادکاران رسید که خودی نشان دهند؛ ولی زهی خیال باطل که ورزش اول ایران از آوردگاه جهانی مسکو نصیبی جز کسب دو مدال نقره و برنز نبرد و به مقام چهارم رضایت داد.

صادق گودرزی و مراد محمدی در وانفسای میدان مسکو، این دو مدال را پیشکش ویترین کشتی آزاد ایران کردند.

بازی های آسیایی، نقطه عطف کارنامه کشتی ایران

بازی های آسیایی گوانگجو در حالی آغاز شد و به پایان رسید که هم کاروان ورزش ایران در این مسابقات خوش درخشید و هم کشتی گیران.

گوش شکسته ها یک سوم طلاهای ورزش را به نام خود ضرب کردند.

سهم کشتی فرنگی از هفت طلای کسب شده، چهار عدد بود که نصیب امید نووروزی، سعید عبدولی، طالب نعمت پور و بابک قربانی شد؛ اما شکست دو قهرمان جهان تیم ایران یعنی حمید سوریان وامیر علی اکبری به اندازه موفقیت های کشتی فرنگی، حرف و حدیث داشت.

به هر تقدیر کسب چهار مدال طلا در بازیهای آسیایی توسط فرنگی کاران، بعد از مسابقات 1974 تهران، بهترین کارنامه محسوب شد.

دراین میان آزادکاران که چهار سال پیش در دوحه فاتحانه چهار مدال طلا را به سینه زده بودند، این بار توسط صادق گودرزی، جمال میرزایی و رضا یزدانی رنگ مدال زرین را به خود دیدند.

دومین قهرمانی کشتی فرنگی در جام جهانی

کشتی فرنگی ایران که در سال 88 با قهرمانی در رقابت های جام جهانی ارمنستان خالق یک رکورد ارزشمند شده بود، در اواخر سال 89 این نتیجه را تکرار کرد و با عبور از سد تیم هایی چون کره جنوبی، ترکیه، بلاروس، کوبا و روسیه روی سکوی نخست جای گرفت.

با این تفاسیر باید روند حرکتی کشتی ایران در سال اخیر را پر فراز نشیب خواند و برای گوش شکسته های ایران در سال آینده آرزوی موفقیت کرد.