ایران پرتغالی!
تیم ملی ایران دیروز موفق شد بازهم کره جنوبی را شکست دهد تا کارلوس کی روش مقابل این تیم مطرح آسیایی سوبله کند و ما هم به اولیمان در آسیا ببالیم. شیوه بازی تیم ملی در بازی دیروز مانند گذشته متکی بر کارهای دفاعی و استفاده از تک موقعیت ها و ضربات ایستگاهی بود درست مثل جام جهانی. شیوه ای که دیروز جواب داد اما باید بدانیم این راهکار همیشه جواب نمی دهد. همیشه احسان حاج صفی روی خط نیست. همیشه حقیقی توپ ها را نمی گیرد. همیشه همه چیز بر وفق مراد نیست و ممکن است گاهی این توپ ها تبدیل به گل شود. آن وقت تکلیف ما چیست. برنامه ما چه خواهد بود. این موضوع دقیقا در جام جهانی یقه ما را گرفت. زمانی که باید مقابل بوسنی به پیروزی می رسیدیم ولی برنامه ای برای حمله نداشتیم و در نهایت حذف شدیم. خوشحالیم که کره را بردیم اما باید بدانیم با این سیستم دفاعی نمی شود قهرمان جام ملت ها شد. باید در این فرصت باقی مانده مرد پرتغالی و باهوش ما چاره ای بیندیشد و تغییراتی در سیستم تیم ملی به وجود بیاورد. البته اگر نگاهی به اکثر مربیان پرتغالی بیندازیم متوجه می شویم که معمولا مربیان این کشور تفکرات دفاعی دارند. از ژوزه مورینیو و فرناندو سانتوش گرفته تا مانوئل ژوزه و نلو وینگادا و کارلوس کی روش خودمان. یکی دیگر از نکات بازی دیروز این بود که ما زمانی بازی بهتری ارائه کردیم و زمانی به گل رسیدیم که جوانانی مثل امید ابراهیمی، سروش رفیعی، وریا غفوری و سردار آزمون حضور داشتند؛ دست بر قضا همین بازیکن آخری گل پیروزی ما را به ثمر رساند. ایران و کره هر دو در جام جهانی با 1 امتیاز در گروه خود آخر شدند. کره سرمربی خود را تغییر داد و ما با کی روش ادامه دادیم. مهمترین مشکل چشم بادامی ها در برزیل تزلزل خط دفاعی بود و آن ها بعد از این بازی ها به فکر چاره افتاده اند و به کل ساختار دفاعی خود را تغییر دادند و با 7 تغییر نسبت به بازی های جهانی به دیدار ایران آمدند. چون بازی دوستانه بهترین فرصت برای بازی دادن به جوانان و استفاده از سیستمهای جدید است که کادر فنی ما به این مساله اعتقاد نداشت و تنها تغییر ما نسبت به جام جهانی، حضور علیرضا جهانبخش به جای سرباز فراری کشورمان مهرداد پولادی بود که اگر این اتفاق برای پولادی نمی افتاد شاید جهانبخش هم در بازی دیروز نیمکت نشین می بود. به نظر می رسد زمان آن رسیده که کارلوس کی روش ریسک را کنار بگذارد و از جوانان بااستعداد ایرانی استفاده کند. از جوانانی که مطمئنا حرف های زیادی برای گفتن دارند و فقط منتظر فرصتی از طرف کادر فنی نشسته اند.


/نوید استاد رحیمی/