به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری برنا، علی مطهری نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی به صورت مکتوب مطالبی را درباره نطق ناتمام خود در جلسه علنی روز یکشنبه 21 دی ماه توضیح داده و در اختیار خبرنگاران پارلمانی مجلس برای انتشار در رسانه ها قرار داد.

او در این مرقومه نوشته است:
« مجلس نهم آزمون بدی داد و البته اینگونه رفتارها دور از ذهن نیست. اتفاقی که روز یکشنبه در صحن علنی مجلس افتاد، موجب وهن مجلس شد از این نظر که در نهادی که خود قانونگذار است و باید بیش از هر نهاد دیگری احترام به قانون را نگه دارد، قانون زیر پا گذاشته شد.

نطق من شامل مطالب مختلف فکری و اجتماعی بود که در پایان آن به مساله حصر پرداخته شد و به محض ورود به این مساله همزمان از یک طرف حدود 15 تا 20 نفر از نمایندگان در فاصله یک تا دو متری تریبون شروع به سر و صدا کردند تا صدایم به گوش کسی نرسد و از طرف دیگر آقای ابوترابی، رییس وقت جلسه متاسفانه به جای آن که این افراد را دعوت به سکوت و نشستن بر جای خود کند، نطق بنده را قطع و شروع به پاسخ دادن کردند، کاری که تا کنون در مجلس سابقه نداشته که در میان یک نطق میان دستور، رییس جلسه شروع به پاسخگویی کند.

در واقع ایشان، آن افراد را ترغیب و تشویق به ادامه کارشان کردند و در نهایت اعلام تنفس و مجلس را تعطیل کردند که این دو رفتار همزمان و مکمل یکدیگر، شائبه طراحی شدن این برنامه را به شدت تقویت می کند؛ خصوصا که آنها می دانستند ضمن نطق من پاسخی به جوابیه قوه قضاییه درباره قانونی بودن حصر خانگی خواهد بود.

قبل از تنفس افرادی نزد من آمدند تا مرا از ادامه نطق منصرف کنند که اغلب آنها حسن نیت داشتند، مثل آقایان مصباحی مقدم، توکلی، پزشکیان و قاضی پور که به آنها گفتم این که نطق یک نماینده ناتمام بماند چون رییس جلسه یا عده ای از نمایندگان و حتی اکثر نمایندگان نمی پسندند، خلاف قانون، بدعت و یک رویه غلط است که فردا بر سر دیگران می آید. من باید نطقم را تمام کنم. آقایان حسینی نماینده قصر شیرین، نعیمی نماینده آستارا و اکبری نماینده کرج نیز همین درخواست را داشتند ولی چون درخواستشان همراه با کشیدن دست من بود آنها را به سمت پایین تریبون از سمت راست و چپ خود دور کردم.

در این میان آقای حسینیان از دور لبخند رضایت بر لب داشت و آقایان رسایی و کوچک زاده هم خوشبختانه یا متاسفانه حضور نداشتند. تا این که آقای ابوترابی فرد اجازه ملوکانه فرمودند که ادامه نطق در حالی که از رادیو پخش نمی شود در جلسه غیرعلنی ایراد شود. باز هم آن افراد جلوی تریبون سر و صدا می کردند به طوری که صدای من به سختی به حضار می رسید.

یک فراز سه خطی از نطق من باقی مانده بود و من سر در متن نطق داشتم که آقایان کریمی قدوسی نماینده مشهد، آقامحمدی نماینده خرم آباد، انصاری نماینده آبادان و بشیری نماینده پاکدشت از پشت سر آمدند و بنده را از جایگاه پایین آوردند و در این میان آقای کریمی قدوسی به زمین خورد.

بعدا دیدم دست من چند زخم سطحی برداشته که نفهمیدم به کجا خورد. آقای آقامحمدی برای تکمیل کارش متن نطق مرا هم قاپید و پاره کرد. اینها را می گویم تا موکلین این افراد بدانند به چه افراد آزاداندیشی رای داده اند که هم برخلاف قرآن که می فرماید «فبشر عباد الذین یستعمون القول فیتبعون احسنه» عمل کرده اند، هم خلاف قانون اساسی که در اصل 86 می گوید نماینده در اظهارنظر درباره همه مسائل کشور آزاد است و هم برخلاف نظر مقام رهبری که تا کنون چند بار فرموده اند اگر با نطق یک نماینده مخالف هستید دو دو و سرو صدا نکنید بلکه گوش کنید و بعدا پاسخ او را با آرامش بدهید.

از افرادی که جلوی تریبون جمع شده بودند آقایان آصفری نماینده اراک، موسوی نژاد نماینده دشتستان، جبیری نماینده بوشهر و قاسم جعفری نماینده بجنورد، نبویان نماینده تهران، پژمان فر نماینده مشهد، حاجی دلیگانی نماینده شاهین شهر، حکیمی نماینده رودبار و موسوی نماینده خدابنده یادم هست.

قاعدتا اینها اگر در روز عاشورا بودند در لشکر عمر سعد به ایجاد سر و صدا می پرداختند تا سخن حق به گوش مردم نرسد. این را هم بگویم که برخی از این افراد برای خودشیرینی و علامت دادن به برخی نهادها دست به این کارها می زدند والا آدم عاقل می نشیند و حرف را می شنود و اگر مخالف است بعدا آن را رد می کند.

لازم است از آقای پزشکیان نماینده تبریز که از ابتدا تا انتهای ماجرا مانند یک محافظ در کنار من بودند تشکر ویژه داشته باشم همین طور که از آقای عابد فتاحی نماینده ارومیه که در جهت کاهش تنش ها تلاش چشمگیر داشتند سپاسگزار هستم و همین طور از آقای حسین زاده نماینده نقده تشکر می کنم.

به هر حال مجلس آزمون بدی داد و البته این گونه رفتارها دور از ذهن نیست زیرا این مجلس در سال 90 و در فضای متاثر از فتنه 88 و در حالی که بسیاری از افراد خوش فکر کاندیدا نشدند یا رد صلاحیت شدند شکل گرفت و بیشتر یک تیپ خاص وارد مجلس شدند ؛ به عبارت دیگر این مجلس یک استثنا است و به امید خدا مجالس آینده چنین نخواهد بود و دفاع از حقوق ملت را در راس کار خود قرار خواهند داد.

البته در همین مجلس هم افراد خوش فکر و فهمیده وجود دارند. بعد از این ماجرا نمایندگان زیادی نزد من آمدند و از این اتفاق اظهار تاسف کردند و مواضع مرا مورد تایید قرار دادند.