نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم در سخنان خود تأکید کرد: هم‌اکنون سه میلیون نفر در کشور بیکارند که با توجه به این مسئله، مسببان وضع اقتصادی موجود باید دادگاهی شوند.

حجت‌الاسلام حسن روحانی، شب گذشته در برنامه «گفت‌وگوی ویژه خبری» شبکه دو سیما با اشاره به دلیل خود برای حضور در انتخابات، گفت: نیازی به توضیح ندارد وضع کشور و مشکلاتی که هست چیست و همه در روستا، شهر و همه اقشار، پیر، جوان، دانشجو، کارگر و عشایر می‌دانند که امروز با چه مشکلاتی مواجه هستند.

متن سخنان روحانی در این برنامه به شرح زیر است:

بنده به عنوان فردی که تجربه‌‌هایی در دوران مجلس شورای اسلامی، دفاع مقدس و 8 سال در کنار هاشمی رفسنجانی به عنوان دبیر شورایعالی ملی و 8 سال در کنار خاتمی دبیر شورای امنیت ملی بودم و در مجمع تشخیص و مجلس خبرگان حضور داشتم و همچنین نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی بودم دلم می‌خواست با توجه به تجربیاتم و آنچه کسب کردم در این شرایط حساس خدمتی کرده باشم. بنده می‌خواستم در زمینه آینده کشور شاهد آینده‌ای بهتر بوده و برای رفاه و زندگی مردم تلاش کنم و آنچه در توان دارم در خدمت مردم بگذارم؛ یک اعتدال‌گرا هستم و همیشه با اصولگرایان معتدل و اصلاح‌طلبان معتدل آشنا و نزدیک بودم و فعالیت کردم و امروز نیز همان مسیر را دارم.

خوشحالم در این مسیر و فکر تغییر نکرده و افراط‌گر در راست و چپ نبودم و امروز هم می‌خواهم آنهایی که عدالت و اعتدال را دوست دارند نمایندگی کنم. ریشه همه مشکلاتی که در حوزه‌های اقتصادی و تورم وجود دارد، به مدیریت و کارآمدی دولت باز می‌گردد. نحله‌های مختلف در بحث اقتصاد وجود دارد. یک نحله معتقد است که دولت باید پروژه اجرا کند؛ نحله دیگر معتقد است که باید اعتبارات را تقسیم و هر وقت لازم دید دست به جیب بانک‌ها ببرد. نحله دیگر به دنبال خصوصی‌سازی است و نحله چهارم نیز بر این باور است که وظیفه اصلی دولت این است که محیط کسب و کار را آماده کند چرا که اگر محیط کسب و کار بهبود یافت، زمانی است که تولید رونق می‌یابد و بخش صنعت، کشاورزی و خدمات فعال می‌شود. موانع تولید با یک تدبیر قابل حل و فصل است. برخی موارد در کوتاه مدت و بخشی نیز به بلندمدت باز می‌گردد.

در حال حاضر بیش از 41 هزار واحد صنعتی نیمه‌تمام داریم و اگر 34 هزار میلیارد تومان اعتبار در اختیار این واحدها گذاشته شود، همه کامل و فعال می‌شود و 499هزار نفر را مشغول به کار می‌کند. امروز در بخش‌های مختلف تولیدی اگر مقداری ثبات باشد و مردم بدانند مقررات تغییر نمی‌کند به گونه‌ای که شاهدیم در یک ماه نزدیک به 50 برابر مقررات اقتصادی تغییر می‌کند، همه فعال می‌شوند.‌ بخش‌های مختلف فعالیت خود را آغاز می‌کند. اگر بتوانیم رونق اقتصادی را درست کنیم مشکل اقتصادی حل می‌شود. امروز در کشور، 3 میلیون و 300 هزار بیکار داریم.

برخی منابع دیگر می‌گویند 3 میلیون و 560 هزار بیکار داریم و اگر ما این تعداد را 3 میلیون و 500 هزار میلیون نفر بگیریم یا اصلاً فرض کنیم 3 میلیون نفر بیکارند، اگر این تعداد مشغول به کار شوند، هر کدام به اندازه یک میلیون به تولید خدمت کنند، درآمد کلی این 3 میلیون نفر، 3 هزار میلیارد تومان می‌شود. مردم این رقم را به دلیل بروز یک فساد به خوبی به یاد دارند اما فقط فساد مربوط به آن نبود و در دادگاه وجدان مردم، خیلی‌ها باید به دادگاه بروند که چرا کاری نکردند که ما هر ماه 3 هزار میلیارد ضرر کنیم و 3 میلیون نفر بیکار شوند.

در کدام خانواده بیکار وجود ندارد؟ اگر دولتی با تدبیر کار می‌کرد این مشکل حل و فصل می‌شد و شاهد تحول بزرگ در کشور بودیم. در حال حاضر رشد اقتصادی ما کجاست؟ قرار بود در چشم‌انداز 20 ساله حداقل رشد اقتصادی 8درصد باشد اما الآن حدود 3 درصد به‌طور متوسط است؛ کدام کشور در منطقه ما تورم 30 درصدی دارد؟ تورم عربستان 2.9 دهم درصد در سال 92 بوده و ما بالای 30 درصد هستیم و مواد غذایی در 12 ماه گذشته 58 درصد با تورم مواجه بودند و دلیل آن اینست که تولید رونق نداشته است.

اگر تولید رونق یابد در بخش‌های مختلف هم بیکاری حل می‌شود و هم وقتی این مسأله افزایش یابد عرضه کالا زیاد می‌شود و در برابر تقاضا تعادل به وجود می‌آید. در این صورت ناچار نمی‌شویم بنجل‌ها را از خارج وارد کنیم و برای کارگر چینی کار درست کنیم. هر ساله از دانشگاه‌‌ها 900 فارغ‌التحصیل که همه اینها با رونق در سایه بهبود کسب و کار امکان‌پذیر است. اولین قدم در دولت تدبیر و امید بهبود دائمی محیط کسب و کار است که در کوتاه‌مدت بسته‌های تشویقی ویژه‌ای را برای حرکت اقتصادی در جامعه در نظر گرفته شده است. اقتصاد مقاومتی یعنی اقتصاد استقامتی که ما باید مقاومت را ادامه بدهیم و این به معنای اقتصاد ریاضتی نیست.

در اقتصاد مقاومتی باید به دنبال تولید داخل و رشد اقتصادی برویم و خرج‌های بیجای دولت را کم کرده و به جای شعار برنامه‌ریزی و کار کنیم؛ مداوم واردات زیاد نشود و تولیدات آخر ما افزوده شود و با استقامت اهداف اقتصادی از جمله چشم‌انداز را دنبال کنیم. قدرت‌مندان جهانی درصدد منزوی کردن ایران در دو حوزه اقتصادی و سیاسی هستند و به ایران اسلامی نباید در حوزه اقتصادی منزوی شود و تنها با استقامت و مقاومت است که می‌توان توطئه‌های دشمن را نقش بر آب کرد. اقتصاد مقاومتی رفاه را خلق می‌کند. ایران در همه منابع غنی است و سرمایه انسانی عظیمی دارد. سرمایه انسانی که 4 میلیون دانشجو را که متشکل از استاد، متخصص و مدیر هستند می توان با قدری سعه ‌صدر و تدبیر، به کار گرفت.

هدفمندی یارانه‌ها حرکت قشنگی بود و مجلس از برنامه دوم و سوم به دنبال تحقق آن بود. اما ای کاش در اجرا همانطور که مجلس تصویب کرده بود، پیش می‌رفت چرا که قرار بود در هدفمندی‌ها به تولید هم برسیم. هدفمندی یارانه یعنی علامت درست به تولید دادن.‌ هدفمندی یارانه عدالت بود و چون مصوبه مجلس و قانون است باید ادامه پیدا کند اما باید قانون را با دقت اجرا کرد و نواقص گذشته را جبران و اشکالات قبلی را رفع کرد. در دولت تدبیر و امید همراه با یارانه‌های نقدی، یارانه‌های کالایی نیز داده می‌شود تا اقشار ضعیف دیگر دغدغه معیشتی نداشته باشند؛ چرا که اساس اقتصاد دولت من آرامش به مردم و از بین بردن نگرانی است.

دولت تدبیر و امید به دنبال این است که آنچنان مردم را از درآمد سرشار کنند که اصلاً به یارانه 45 هزار تومانی نیازی نداشته باشند. باید زندگی خوب و شغل آبرومند برای مردم افتخار باشد. صدقه گرفتن افتخار نیست بلکه صدقه دادن افتخار است؛ باید کار را به جایی برسانیم که به جای اینکه مردم دست‌شان را به سوی دولت دراز کند، دولت دستش را به سوی مردم دراز کند.من از واژه فراجناحی خیلی خوشم می‌آید چون معتقدم با یک جناح نمی‌شود کشور را اداره کرد. روزی دوستانی در مجلس و یک عده سیاست‌مدار می‌گفتند اگر روزی دولت، مجلس و قوه قضاییه در یک خط باشند و کمی نفت هم گران شود چه خواهد شد! چون فکر می‌کردند هماهنگی بیشتری خواهد بود اما ما دیدیم اینگونه نشد و یک جناح نمی‌تواند کشور را اداره کند.

چه دانشجو و چه هر شخص دیگری همه سرمایه ملی هستند. چپ و راست فرقی نمی‌کند برای مسئولیت فرد متدین، دلسوز و کسی که قانون اساسی را قبول دارد و دلش می‌سوزد را باید به کار گماشت. باید فراجناحی کار کرد چرا که هیچ‌کس حق ندارد نیمی از سرمایه مردم را کنار بگذارد و اتوبوسی بیایند و اتوبوسی بروند. با افراطی‌گری میانه‌ای ندارم و آنهایی که افراطی بودند به کشور خدمت نکردند. اگر افراط نبود نه شاهد اردوکشی خیابانی بودیم، نه زندان و نه حصر. همه این گرفتاریها افراط است. اگر در مسیر اعتدال باشیم می‌توانیم کشور را خوب اداره کنیم و بنده از تمام کارشناسان و نخبگان استفاده خواهم کرد.

پیشرفت چشم‌اندازی 20 ساله است و ایران باید تبدیل به کشوری توسعه یافته و پیشرفته توأم باعدالت شود که این هدف اصلی است. عدالت یعنی هرچیزی سرجای خودش باشد. یعنی به کسی ظلم نشود و تولیدگر و کارگر به حقشان برسند و هر کسی بتواند انتقاد و حرف خود را بزند که چنین جامعه‌ای، جامعه علوی خواهد بود. عدالت از اعتدال می‌گذرد چرا که تندروی‌ها باعث می‌شود که به عدالت نرسیم و این عدالت است که می‌تواند به ملتی عزت و سربلندی بخشد. عدالت یعنی یک مسئول یک هواپیمایی برمی‌دارد فقط زن و بچه‌های خود و خبرنگاران را همراه خود به سفری نبرد بلکه کارآفرینان را در آن سفر به همراه داشته باشد؛ باید از ترکیه یاد بگیریم که وقتی مقامی از این کشور به جایی سفر می‌کند 100 تا 200 کارآفرین را همراه خود می‌برند و این به معنای طرفداری از سرمایه‌داری نیست.

می‌تواند ملتی را به عزت و سربلندی برساند، از ترکیه یاد بگیریم که نخست ‌وزیرش در سفرهای خارجی 100 تا 200 کارآفرین را با خودش می‌برد؛ این یعنی عدالت نه اینکه بستگان را با خود ببریم. اگر یک شرکتی توسعه پیدا کند مهندس و کار وضع‌شان خوب می‌شود تولید و صادرات هم وضع‌شان بهتر می‌شود؛ عدالت و پیشرفت زیبا و قشنگ است اما همه جا عدالت باید برقرار شود. ای کاش عدالت در صداوسیما هم بود؛ ای کاش اگر نقدی سازنده می شد که ما هم تشکر می‌کردیم از صداوسیما اما اگر تخریب و تهمت بود نه اینکه طرف مرتب زنگ به رئیس سازمان زنگ بزند به او وقت بدهند یا ندهند. خوب بود همان شبی که به‌ برخی در صداوسیما تهمت زده و ظلم شد، آنها را صدا می‌کردند و فرصت حرف زدن می دادند؛ خیلی از بزرگان و کسانی که در زندان شاه شلاق خوردند و یار نزدیک امام بودند، به آنها در صداوسیما توهین شد.

متأسفانه صدواسیما به عدالت رفتار نکرد، صداوسیما باید پیشرفت داشته باشد، باید کانال‌هاش بیشتر باشد، بیننده‌هاش بیشتر باشد؛ ما می‌ خواهیم صداوسیمایی داشته باشیم که با آن فخر بفروشیم و به دنیا بگوییم این صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران است که اگر به کسی اهانت شد می‌آید در صداوسیما از خودش دفاع می‌کند. به کسانی که به آنها توهین می‌شود وقت بدهند که بیایند از خودشان دفاع کنند و حرف بزنند چرا که گاهی ممکن است دشمن ما را توی دام بیاندازد که همه باید مواظب باشیم. زمانی امام به بنده دستور داد اگر پشت تریبون مجلس نماینده‌ای توهین کرد باید به شخص توهین‌ شونده وقت داد تا از خود دفاع کند به رئیس سازمان صداوسیما بگویید که اگر به کسی توهین شد به آن شخص وقت دفاع دهد چرا که نباید سرمایه‌های انقلاب را تلف کنیم.

نباید به سادگی نیروهای انقلاب را از دست داد و نباید هرچه بیگانگان می‌گویند گوش دهیم چرا که گاهی دشمنان می‌خواهند ما را به دام بیندازند. شکل گیری 1+5 مربوط به دوره پس از ما ولی ارتباط و مذاکره با سه وزیر اروپایی مربوط به دوره ماست. اساس اینست که تهدید را به فرصت تبدیل کنیم و اگر نشد حداقل تهدید به آسیب و پس از آن به شرایط عادی تبدیل شود تا به تدریج بتوانیم آن را به فرصت تبدیل کنیم. در آن 22 ماه سیاست ما تحت نظارت مقام معظم رهبری این بود که تهدید‌ها را دفع کنیم و من به عنوان نماینده مقام معظم رهبری در شورایعالی امنیت ملی باید توطئه آمریکا را می‌شکستم، هرجا توطئه آمریکا شکسته می‌شود زیباست و ملت ما لذت می‌برند.

آمریکا پرونده هسته‌ای ما را از وین حرکت داد و به نیویورک رسانید، در قطعنامه شهریور 82 طبق ماده 18 قطعنامه شورای حکام را بستند و ما می‌خواستیم تهدید را به فرصت تبدیل کنیم و اجازه ندهیم کشور دچار تحریم شود. در صورتی که آمریکا می‌خواست آنچه در فناوری هسته‌ای داریم کامل نشویم و حتی همان که داریم را به آمریکا تحویل دهیم. ما به دنبال تکمیل فناوری بودیم و وقتی سه وزیر اروپایی را دعوت کردیم تنها 10 سانتریفیوژ در نطنز داشتیم، تولید کیک زرد و آب سنگنین نیز نداشتیم و می‌خواستیم این فناوری‌ها تکمیل کنیم ولی آمریکا قصد داشت اعلام کند که ما به دنبال بمب هستیم.

ما قصد داشتیم ثابت کنیم که آمریکا دروغ می‌گوید و ایران به دنبال بمب نیست و نخواهد بود زیرا مقام معظم رهبری اعلام کرده است که ساخت بمب حرام است. ایران به دنبال توسعه است و ما با ارشاد مقام معظم رهبری و همت مسئولان این مسئله را ثابت کردیم که به دنبال توسعه و صلح هستیم. یکی از آن سه وزیر اروپایی (فیشر) اعلام کرد که در تهران به ایران قول دادند که اجازه نمی‌دهند پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت برود البته قول‌های دیگری نیز دادندو گفتند که برای جلوگیری از ورود پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت از حق وتو استفاده می‌کنند. البرادعی در کتابش نوشت که سه وزیر اروپایی به آنها گفتند که ما برای ایران سپر انسانی شدیم تا آمریکا نتواند به ایران حمله کند، در آن شرایط حساس که آمریکا به افغانستان و عراق حمله کرده بود و بوش با آن وضعیت دیوانگی می‌خواست ایران را نیز اشغال کند ولی ما از آمریکا نمی‌ترسیم.

البته تا جایی که می‌توانیم نباید اجازه دهیم که جنگ شود ولی اگر تحمیل شود ما مرد جنگ هستیم، من همان طلبه‌ای هستم که به عنوان سرباز خدمت‌گزار 8 سال جنگ بودم. ما اجازه ندادیم پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت برود و صلح‌آمیز بودن پرونده هسته‌ای را در یک سال با حضور آمریکا ثابت کردیم به طوریکه در آذر سال 83 شورای حکام فعالیت صلح‌آمیز ایران را تأئید کرد که این مسئله یعنی شکست آمریکا. رایس نیز اعلام کرد که ما می‌خواستیم ایران را منزوی کنیم ولی ایران ما را منزوی کرد.

امروز دشمن پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت برده که ما باید پرونده را از شورای امنیت خارج کنیم، باید تلاش کنیم تا تحریم‌های ظالمانه برداشته شود، زیرا این سلطه‌طلبی آمریکاست و ظلم شورای امنیت سازمان ملل به ملت ایران را نشان می‌دهد. در آن زمان برای اینکه به اهداف برسیم با وزرا مذاکره می‌کردیم که کم‌کم با رؤسا مذاکره کردیم ولی امروز مذاکرات ما در حد مدیرکل کشورها است که باید به سطح وزیر و رؤسا برسیم، این کار شدنی است ولی باید متحد شویم و پشت مذاکره کننده را خالی نکنیم. ما می‌توانیم با درایت مقام معظم رهبری و همت ملت تهدید را به فرصت تبدیل کنیم.

مسئله توقف قراردادهای سعدآباد، بروکسل و پاریس دروغ است، در سعدآباد اصلاً قراردادی نبود، طرح این مسائل مربوط به بی‌سوادها است، شما که اینها را می‌دانید و اگر در گوشی به شما اطلاع می‌دهند حتماً آنها بلد نیستند که به شما می‌گویند. وی افزود: در بیانیه تهران قطعنامه این بود که همه چیز متوقف شود ولی ما اجازه ندادیم. خوب است که تاریخ را بخوانید، مذاکرات تهران مهر سال 82 انجام شد و UCF فروردین 83 به مرحله اول رسید و مرحله پس از آن پائیز 83 بود و در فروردین 84 نیز تکمیل شد. تولید آب سنگین در تابستان 83 صورت گرفت، تولید کیک زرد زمستان 83 و تکمیل سانتریفیوژ نیز زمستان 83 انجام شد. ما هیچ کاری را متوقف نکردیم بلکه فناوری را تکمیل کردیم؛ البته من نه، دانشمندان هسته‌ای ما که دست‌شان را می‌بوسیم که جانشان را نیز نثار کردند که باید به مقام شهدای عزیز ادای احترم کنم، این فناوری را تکمیل کردند.

ما فرصت‌ها را ساختیم؛ البته ما که می گویم یعنی رهبری و نظام نه حسن روحانی. این مرحله در همان زمانی طی شد که مقام معظم رهبری پس از مذاکرات تهران در تاریخ یازدهم بهمن ماه سال 82 فرمودند در این مذاکرات توطئه آمریکا و اسرائیل شکسته شد و بدون تسلیم و پذیرش حرف زور کار را انجام دادیم. این حرف‌ها همان بداخلاقی‌های صداوسیماست که شما نیز در ذهن‌تان جا افتاده است. روزی که پرونده را تحویل گرفتیم 150 سانتریفیوژ داشتیم و وقتی پرونده را تحویل دادم به 1500 سانتریفیوژ رسیدیم.