به گزارش برنا،«آیا داشتن الگو به زندگی،کمک می‌کند؟»،الگو پذیری این روزها مساله‌ای است که کمتر کسی به سراغ آن می رود؛بیشتر افراد دوست دارند از زاویه دید خود به دنیا نگاه کرده و کارهایی را رقم بزنند که خودشان پایه و اساس و شاکله اش را منظم می‌کنند. در این باره دکتر محمد قاسمی، روان‌شناس تربیتی و مشاور به خبرنگار برنا گفت:از روش‌هایی که معمولا افراد توسط آن مسایل گوناگون را آموزش می‌بینند؛الگوپذیری و یادگیری از طریق مشاهده است. هر کسی در اطراف خود، الگوهایی مانند والدین، بستگان، دوستان و شخصیت‌های بزرگ و مورد علاقه دارد؛ شخصیت‌های علمی، مذهبی یا اجتماعی که فرد او را از نزدیک دیده و به حرکاتش توجه می‌کند. طبیعی است که افراد در این الگوپذیری به 2 نکته توجه می‌کنند: آن چه را که خودشان می‌پسندند و رفتارهای جدید می توانند یاد بگیرند و الگوهایی که مورد دلخواه‌شان نیست،یعنی نمی‌خواهند بعدها چنین رابطه‌ای را داشته باشند.

الگوپذیری یا عبرت‌آموزی می‌تواند در روابط تاثیرگذار بوده و اثر مثبتی بر زندگی افراد داشته باشد مشروط بر این‌که افراد به خواسته‌های خودشان توجه کنند.