به گزارش خبرنگار برنا، تصور کنید کلی مهره را پشت هم بچیندید و چند ساعت و گاه چند ماه برای این کار وقت بگذارید و ناگهان با یک ضربه تمام این مهره شروع کنند به افتادن. یک جورایی این تفریح علاوه بر خلاقیت با روان شما سر و کار دارد چرا که ممکن است تمام زحمات شما با کج خلقی یک مهره و نیفتادنش به هدر برود...

خیلی ها تصویری از دومینوی تاپلینگ ندارد چرا که اصل بازی دومینو یک بازی ریاضی است که با دو تاس انجام می شود. اما دومینوی تاپلینگ نوعی سرگرمی است كه در آن فرد مهره‌های دومینو را پشت سر هم می‌چیند و با ضربه به اولین مهره، سقوط همه مهره‌ها آغاز می‌شود و همزمان با سقوط مهره‌ها، مكانیزم‌ها و افكت‌های ایجاد شده در چیدمان نیز به نمایش درمی‌آیند. هرچند این سرگرمی طی سال‌های اخیر به بازی مهیجی در كشورهای پیشرفته تبدیل شده است، ولی سابقه چندانی در ایران ندارد.

در این سرگرمی مسابقات جهانی به آن مفهومی تصور می کنید وجود ندارد چرا که در این رشته بحث رکورد زدن است چه در داخل کشور باشد چه مسابقه جهانی. مهم این است که چه کسی بیشترین رکورد را به خود اختصاص داده باشد....

بنابراین گزارش دومینو و انواع سرگرمی‌های وابسته به آن به طور رسمی از اردیبهشت سال 1387، همزمان با شروع به كار انجمن دومینوی ایران وارد كشورمان شد. در طول این مدت مسابقات دانش‌آموزی و مسابقات خانوادگی دومینو برگزار شده است و در سطح دانشجویی هم در تهران و اصفهان و بیرجند مسابقات دانشجویی اش برگزار شده است.



از 3 سال تا 60 سال دومینوباز داریم

سید حسین موسوی رییس انجمن دومینوی ایران در گفت و گو با خبرنگار برنا در خصوص این تفریح می گوید: علاقه مندان این تفریح  از سن سه سال تا 60 سال هستند. اما معمولاً آموزش حرفه ای از دوران دبستان آغاز و تا دوران دانشگاه ادامه دارد. قبل از دوره دبستان ما کلاس های خلاقیت و کارگاه مهره چینی را برای بچه ها داریم که وسایل را در اختیارشان قرار می دهیم تا هر طور که می خواهند شکل بسازند.

وی می افزاید: در دوران سه تا 6 سالگی دوره رشد خلاقیت است و خیلی از قالب هایی که برای سنین دبستان به بالا طراحی می شود برای این سنین طراحی نمی شود چرا که در این سن باید به کودک اجازه داد از طریق ذهنش شکل ها را طراحی کند. بنابراین در این سن کار با مهره آزاد است. اما در دوره دبستان آموزش ها به صورت اصول اولیه تا پیشرفته ادامه پیدا می کند.

بنا بر گزارش برنا این تفریح طیف وسیعی از افراد را به خود جلب می کند یک جورایی "هر کسی از ظن خودش به این ورزش علاقه نشان می دهد". به عنوان مثال از آنجا که رنگ و ترکیب بندی در این تفریح از اهمیت بسزایی برخوردار است بسیاری از دانشجویان رشته هنر و آنهایی که ذوق هنری در ایجاد تصاویر و نوشته ها در دل دومینو پیام های دومینویی به این تفریح رو می آروند . اما گروهی دیگر که به فیزیک برخورد مهره ها و واکنش های زنجیره ای دومینو علاقمندند معمولاً بچه های رشته مهندسی برق و هوافضا و افرادی هستند که دغدغه ههای مکانیکی خود را در این تفریح جستجو می کنند.

پول نداشتیم باشگاه را از ما گرفتند!
رییس انجمن دومینوی ایران در در خصوص عضو گیری در انجمن دومینو به برنا می گوید:  عضو گیری در انجمن دومینو ایران با حضور در باشگاه تعریف می شود تا سال قبل ما باشگاه مان را به صورت رسمی در فرهنگسرای بهمن برگزار می کردیم اما سال گذشته موسسه قلمچی یک قیمت نجومی به این فرهنگسرا پیشنهاد داد و سالن را گرفت و از آن جهت که فرهنگسرا هم دنبال کار درآمدزا است این پیشنهاد را قبول کرد.
 




موسوی می افزاید: در سال های گذشته شهرداری تمایل بیشتری به کارهای فکری و فرهنگی داشت اما متاسفانه بیشتر به فکر درآمدزایی است تا کار فرهنگی . بنابراین در حال حاضر ما عملاً سالن نداریم و عضویت هم به آن معنایی که فکر کنید وجود ندارد و کلاس های ما بیشتر در مدارس دایر می شود و برای 8 جلسه کلاس دانش آموزان حدود 200 هزار تومان باید هزینه کنند.

بنا بر گزارش برنا به گفته رئیس انجمن دومینوی ایران در حال حاضر کشور ما در سطح بسیار پایینی نسبت به کشورهای دیگر که کارشان شناخته شده است قرار دارد. چرا که در ایران خیلی از مردم اسم دومینو را هم تا به حال نشنیده اند. و چون در زمینه شناخت این سرگرمی در ایران سطح پایینی داریم از نظر جذب اسپانسر و توسعه فعالیت های این تفریح مثل بحث رکورد نیز حرکتمان بسیار کند است چرا که اسپانسرها هنوز بُرد کار تبلیغاتی دومینو را نمی دانند و از جهتی این کار هم یک تفریح بسیار پرهزینه است.

تفریح گرانی است، پول لازم دارد

از خرید مهره تا طراحی و اجاره سالن و جذب گروه های مهندسی تا تبلیغات بر روی مهر ها نکاتی است که موسوی همه را هزینه بر می دانند او می افزاید: با توجه به هزینه ها ما نسبت به کشورهای پیشرفته دنیا در سطح بسیار پایینی قرار داریم اما در سطح منطقه و به خصوص در کشور های عربی وضعیتمان متعادل تر است. در نظر بگیرید که کشور ترکیه در همسایگی ما دومینو با تعداد 150 هزار عدد مهره رکورد زده است در حالی که رکوردی که توسط خود من در ایران به ثبت رسیده است 15 هزار مهره است .


بنا بر گزارش برنا در حال حاضر هیچ حمایتی از دومینو نمی شود و بچه هایی که دراین مسابقات رتبه می آورند تنها از طریق دانشگاه یا مدرسه شان مورد تشویق قرار می گیرند. معمولاً رکوردها در ایران به این ترتیب است که خود دانشجویان کار می کنند و زمانیکه به حد قابل قبولی رسیدند مسابقه ای طراحی کرده و از داوران می خواهند که برای ثبت رکورد آنها بیایند. اما به طور کلی دومینو یک تفریح بسیار گران است.

البته این هزینه جدا از هزینه طراحی، اجرا و سالنی است که تا دو ماه باید معطل پروژه بماند. البته در این بین ویژگی های سالن های مورد استفاده در دومینو هم معضل دیگری است که بر گران بودن این تفریح افزوده چرا که یک سالن مناسب برای دومینو باید شرایطی داشته باشد که علاوه بر تمیز بودن از ورود گرد و غبار به داخل آن جلوگیری شود. در غیر این صورت پروژه خاک می گیرد و می تواند مشکلاتی را ایجاد کند.



یادآور می شود مسابقات دانش آموزی شهر تهران قرار است  امسال بهمن ماه برگزار  شود و در حال حاضر چندین دانشگاه هم به صورت پراکنده تقاضا کردند که مسابقاتی را داشته باشند. رئیس انجمن دومینیو ایران معتقد است: اگر استان ها به صورت داخلی مسابقاتی را اجرا کنند می توانند با شناسایی تیم های برتر به ارتقای مسابقات کشوری این سرگرمی بیفزایند.