به گزارش سرویس قاب نقره برنا، علامه میرجهانی در سال 1279 سیدمحمدحسن میرجهانی طباطبایی در یکی از توابع شهر اصفهان به دنیا آمد. وی پس از گذراندن دورس حوزوی در حوزه علمیه اصفهان با کسب اجازه از پدر خویش و برای ادامه تحصیل به نجف اشرف سفر نمود و در آنجا علاوه بر استفاده از دورس علماء حاضر در آن شهر از محضر آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی بهره های فراوان برد و پس از مدتی به اصرار پدر به اصفهان بازگشت. آنچه در ادامه می‌خوانید ماجرای کشف سیادت ایشان است که در "ویژه نامه‌های دریای نور و گلی از گلشن عشق" به آن‌ها اشاراتی شده است.



عداوت و دشمنی حاکمان جور با خاندان مکرم رسول خدا (ص) (سادات) در طول تاریخ اسلام، موجب گردیده است در برهه هایی از زمان عده ای از سادات، به منظور حفظ جان و بقای نسل سادات، سیادت خویش را مخفی کنند از جمله این موارد، خاندان میرجهانی است که حدود سیصد سال دوران اختفاء سیادت ایشان و خاندانشان بوده است.



جریان از این قرار بوده است که: در زمان هجوم افغانها به ایران ظلم و ستم آنها بر مردم و زیر پا گذاشتن علنی دستورات و واجبات اسلام رشد و گسترش می یابد.



در همین ایام دو برادر سید، به نامهای میرجهان و میرعماد که از مسیری می‌گذشته‌اند با دو افغانی که قصد تعرض به زنی را داشته‌اند مواجه شده و با آنها درگیر می‌شوند که منجر به کشته شدن یکی از افغانها و فرار دیگری و آگاه شدن بقیه از این قضیه می‌شود.



این ماجرا باعث می‌شود میرجهان و میرعماد مخفیانه به اطراف شهر اصفهان، منطقه جرقویه می‌گریزند. و سیادت خود را پنهان کنند تا جایی‌که اطرافیان و نزدیکان آنها به طور کلی از احوالشان بی‌اطلاع می‌مانند و پس از چندی اعتقاد به فوت یا کشته شدن این دو برادر سید پیدا می‌کنند و حتی اموالشان را هم بین وارث تقسیم می‌کنند.



این رویداد به همین صورت تا زمان آیت الله میرجهانی ادامه می‌یابد. در این زمان ایشان به دلیل احتمالاتی که بر سید بودن خاندانشان می‌داده اند به دنبال کشف قضیه رفته و بالاخره پس از تحقیق بسیار، سیادت خود را ثابت می کنند و از آن پس اقوام، عموزاده ها و وابستگان به خانواده میرجهانی مسمی به سیادت می‌شوند.



سیادت علامه میرجهانی در زمان مرجعیت عامه مرحوم آیة الله سیدمحمدحسین طباطایی بروجردی کشف گردید و هم چنین مورد تأیید نسابه بزرگ قرن اخیر مرحوم آیت الله العظمی مرعشی نجفی قرار گرفت و پس از آنکه سالها عمامه سفید بر سر داشت، به دست مرحوم آیت الله العظمی بروجردی (قدس سره) عمامه سیاه سیادت بر سر ایشان گذارده شد و به این مناسبت توسط آیت الله بروجردی (ره) جشن مفصلی در مدرسه فیضیه برقرار گردید.