باشگاه جوانی برنا/ جهان از شنیدن نامت جوان می شود ای فرزند حسین(ع)! جوانه ها سر از خاک برمی آرند، تمام گل های عالم رو به سوی تو می کنند و لبخند می زنند به روی آفتابی ات،تابش خورشید در پیشانی ات شدت می گیرد و درختان رویش را با نام چنان توئی آغاز می کنند که نسب ات به غنچه های خوشبوی بهاری می رسد.

بهار شناسنامه توست و زمستان بارش را از تمام تقویم های دنیا می بندد و راهی سرزمین های دور می شود در روز میلادت.

تو را به زیبایی سیرت و صورت می شناسند مردمان، ای شبیه ترین آدمیان از سیرت و صورت به رسول اکرم (ص) ! یوسف زیبایی در مقابل ات زانو می زند و زلیخای دلیری و شجاعت آواره توست کوچه به کوچه.

وارث ایثار حسین(ع)، شکوه عباس(س)، حلم حسن(ع) و مهر پیامبر(ص)، گوش های کربلا هنوز هم اذان را با نوای آسمانی ات می شنوند.

خوبی های فراموش شده از خواب چندین ساله بیدار می شدند، وقتی بر پشت بام می نشستی و آتشی می افروختی به روشنایی ابدیت تا رهگذارن و مسافران را راهنما باشی. راه که می رفتی در کوچه های مدینه، مردمان با انگشت حیرت نشانه ات می رفتند، آنقدر که نزدیک بودی و شبیه به رسول اکرم(ص) از خلق و خو و ظاهر و باطن، آیینه رسول الله بودی و نور چشمش.

کلامت از شیوایی دانه ها را درون خاک می رویاند و هر خشمی را به آرامش می کشاند. رشید ترین جوان بنی هاشم بودی و نفر اول در صف طالبان شهادت که مرگ در چشمان تو آغوش مهربان مادر بود و دست های نوازش پدر، گهواره آرامش ابدی بود برایت مرگ که اینطور مشتاقانه به استقبالش رفتی.

بعد از رفتنت پدر سر شجاعتت را به آغوش گرفت و گفت:«اف بر این دنیا،بعد از فرزندم علی» حسین(ع) بعد از تو دیگر زندگی را نخواست، امروز اما روز میلاد توست و باید از لبخندهای حسین (ع) گفت وقتی پا به این دنیا گذاشتی و در کوچه های کهنسال زمین مهمانی بهار و جوانه و شکوفه به راه انداختی.

سرور جوانان زمین و آسمانی و در بهشت هم به جوانی و پاکی ات سوگند می خورند فرشته ها، که بعد از تو دیگر هیچ جوانی اینگونه پیغمبر وار ظهور نکرد. روز میلادت، آغاز روز رویش در زمین است . میلادت مبارک ای پیغمبر جوانه ها.