به گزارش خبرگزاری برنا، فوبی واکنش ترس پایداری است که شدیداً با واقعیت خطر بی تناسب است. برای مثال، افرادی هستند که به خاطر ترس مفرط، به باغ وحش نمی روند و یا فرد مبتلا به فوبی گربه، به خاطر ترس شدید از گربه ها، حتی نمی تواند با یک گربه خانگی در یک اتاق باشد.

تشخیص فوبی در صورت وجود آن، کار چندان مشکلی نسیت، زیرا نشانه های آن خالی از ابهام هستند:
 
1- ترس پایدار از یک موقعیت بخصوص که با واقعیت خطر بی تناسب است
 
2- اضطراب شدید یا حتی حمله وحشتزدگی که توسط مواجهه واقعی با آن موقعیت ایجاد می شود

3-اجتناب از موقعیت فوبیک

4-پی بردن به اینکه ترس بیش از اندازه یا نامعقول است
 
تردیدی وجود ندارد که فوبی ها باعث می شوند که فرد مبتلا به آنها رنج ببرد. آنها ناسازگارنه هستند، زیرا فعالیت های فرد را به مقدار زیاد محدود می کنند؛ آنها نامعقول اند، زیرا احساس خطر با واقعیت آن خطر تناسبی ندارد. افراد فوبیک موجب ناراحتی دیگران می شوند، و رفتار آنها از نظر اجتماعی غیرقابل قبول انگاشته می شود. فوبی ها از کنترل فرد خارج هستند و افراد فوبیک می خواهند از شر ترس خود خلاص شوند. بنابراین، فوبی ها بی تردید نابهنجارند.
 
انواع فوبی
 
در حالی که گزارش هایی درباره فوبی های عجیبی چون ترس از گلها(آنتو فوبیا) ترس از عدد سیزده( تریسکادک فوبیا) و ترس از برف(بلانچو فوبیا) وجود دارد، ولی اینها بسیار نادرند. رایجترین فوبی ها در جامعه ما، فوبی های اختصاصی و فوبی اجتماعی هستند.
 
فوبی های اختصاصی
 
چهار طبقه اختصاصی وجود دارد

1- ترس از حیوانات خاص: معمولاً گربه ها، سگها، پرنده ها(رایجتر از همه کبوترها)، موش ها، مارها و حشرات
 
2- فوبی های موضوعات بی جان: از جمله کثیفی، ارتفاعات، فضاهای بسته، تاریکی و مسافرت

3- ترس از بیماری: آسیب، مرگ
 
4- فوبی های خون
 
فوبی های اجتماعی
همه ما برخی اوقات در موقعیت های اجتماعی مضطرب می شویم. فوبی های اجتماهی شکل های اغراق آمیز این گونه ترس ها هستند. افراد مبتلا به فوبی اجتماعی از اینکه دیده شوند می ترسند. آنها می ترسند به گونه ای عمل کنند که تحقیر آمیز یا شرم آور باشد.