به گزارش سرویس قاب نقره برنا،حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار جمعی از اساتید، كارشناسان، مؤلفان و فارغ‌التحصیلان تخصصی مهدویت که چند روز قبل انجام گرفت با اشاره به اهمیت بسیار بالای موضوع مهدویت به عنوان هدف حركت و مجاهدت انبیاء در طول تاریخ، انتظار را بخش جدایی‌ناپذیر موضوع مهدویت دانستند و فرمودند: یكی از خطرهای بزرگ در موضوع مهدویت، كارهای عامیانه، جاهلانه، غیرمستند و متكی بر تخیلات و توهمات است كه زمینه‌ساز مدعیان دروغین و دوری مردم از حقیقت واقعی انتظار خواهد شد.

ایشان با اشاره به مدعیان دروغینی كه در طول تاریخ برخی علائم ظهور را بر خود یا دیگران تطبیق می‌دادند، افزودند: همه‌ی این موارد غلط و انحرافی است زیرا برخی مطالب درباره‌ی علائم ظهور، غیرقابل استناد و ضعیف است و مطالب معتبر را هم نمی‌توان براحتی تطبیق داد. آنچه در ادامه می‌خوانید گوشه‌ای از بیانات معظم له می‌باشد که توسط دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله خامنه‌ای منتشر شده است:

به‌حمداللَّه امروز كسانى دارند در مسئله‌ى انتظار كارِ عالمانه میكنند؛ آن طورى كه در گزارشهاى جناب آقاى قرائتى بود و قبلاً هم این گزارش را خوانده بودم، حالا هم كه ایشان اشاره كردند و گفتند. از كارِ عالمانه و همراه با دقت در مسئله‌ى انتظار و مسئله‌ى دوران ظهور نباید غفلت كرد. و از كارِ عامیانه و جاهلانه بشدت باید پرهیز كرد.

از جمله‌ چیزهایى كه می‌تواند یك خطر بزرگ باشد، كارهاى عامیانه و جاهلانه و دور از معرفت و غیر متكى به سند و مدرك در مسئله‌ى مربوط به امام زمان (عجّل‌اللَّه تعالى فرجه الشّریف) است، كه همین زمینه را براى مدعیان دروغین فراهم میكند. كارهاى غیرعالمانه، غیرمستند، غیر متكى به منابع و مدارك معتبر، صرف تخیلات و توهمات؛ اینجور كارى مردم را از حالت انتظار حقیقى دور میكند، زمینه را براى مدعیان دروغگو و دجال فراهم میكند؛ از این بایستى بشدت پرهیز كرد.

در طول تاریخ مدعیانى بودند؛ بعضى از مدعیان هم همین چیزى كه حالا اشاره كردند، یك علامتى را بر خودشان یا بر یك كسى تطبیق كردند؛ همه‌ى اینها غلط است. بعضى از این چیزهائى كه راجع به علائم ظهور هست، قطعى نیست؛ چیزهائى است كه در روایات معتبرِ قابل استناد هم نیامده است؛ روایات ضعیف است، نمیشود به آنها استناد كرد.

آن مواردى هم كه قابل استناد هست، اینجور نیست كه بشود راحت تطبیق كرد. همیشه عده‌اى این شعرهاى شاه نعمت‌اللَّه ولى را - در طول سالهاى متمادى و در موارد زیادى - بر آدمهاى مختلفى در قرون مختلف تطبیق كردند، كه بنده دیدم.

گفتند بله، اینى كه گفته من فلان كس را، فلان جور مى‌بینم، این فلان كس است؛ یك شخصى را گفته‌اند. باز در یك زمان، صد سال بعد مثلاً، یك كس دیگرى را پیدا كردند و به او تطبیق كردند! اینها غلط است، اینها كارهاى منحرف‌كننده است، كارهاى غلط انداز است. وقتى انحراف و غلط به وجود آمد، آن وقت حقیقت، مهجور خواهد شد، مشتبه خواهد شد، وسیله‌ گمراهى اذهان مردم فراهم خواهد شد؛ لذا از كارِ عوامانه، از تسلیم شدن در مقابل شایعات عامیانه بایستى بشدت پرهیز كرد.

كارِ عالمانه، قوى، متكى به مدرك و سند، كه البته كار اهل فنِ این كار است، این هم كار هر كسى نیست، باید اهل فن باشد، اهل حدیث باشد، اهل رجال باشد، سند را بشناسد، اهل تفكر فلسفى باشد؛ بداند، حقایقى را بشناسد، آن وقت میتواند در این زمینه وارد میدان شود و كار تحقیقاتى انجام دهد. این بخش از كار را هرچه ممكن است، بیشتر باید جدى گرفت تا راه ان‌شاءاللَّه براى مردم باز شود؛ هرچه دلها با مقوله‌ى مهدویت آشنا شود و انس پیدا كند و حضور آن بزرگوار براى ما، ما مردمى كه در دوران غیبت هستیم، محسوستر شود و بیشتر حس كنیم و رابطه بیشتر داشته باشیم، این براى دنیاى ما و براى پیشرفت ما به سمت آن اهداف بهتر خواهد بود.

این توسلاتى كه در زیارات مختلف وجود دارد كه بعضى از اینها اسانید خوبى هم دارد، اینها بسیار باارزش است. و توسل، توجه، انسِ با آن بزرگوار از دور. این انس به معناى این نیست كه حالا كسى ادعا كند كه من خدمت حضرت میرسم یا صداى ایشان را میشنوم؛ ابداً اینجور نیست.

غالب آنچه كه در این زمینه گفته می‌شود، ادعاهائى است كه یا دروغ است، یا طرف دروغ هم نمیگوید، تصور میكند، تخیل میكند. ما كسانى را دیدیم. آدمهاى دروغگوئى نبودند، اما خیال میكردند، تخیل میكردند؛ تخیلات خودشان را به عنوان واقعیت براى این و آن نقل میكردند! نبایستى تسلیم اینها شد. راه درست، راه منطقى. آن توسل، توسل از دور است؛ توسلى است كه امام آن را از ما میشنود، ان‌شاءاللَّه میپذیرد؛ ولو اینكه ما با مخاطب خودمان از دور داریم حرف میزنیم؛ اشكالى ندارد. خداى متعال سلامِ سلام‌دهندگان و پیامِ پیام‌دهندگان را به آن بزرگوار میرساند. این توسلات و این انس معنوى بسیار خوب و لازم است.