باشگاه جوانی برنا/ خیلی‌ها فکر می‌کنند حصیر و صنایع دستی حاصل از آن را فقط می‌توان در شمال ایران و حاشیه دریای کاسپین (خزر) دید؛ اما حقیقت این است که نمونه‌های عالی از حصیربافی در سیستان و بلوچستان هم تولید می‌شود. هنری که در میان مردم این خطه به صنایع دستی بازمانده از نیاکان و پیشینیان معروف است و جوان‌های بسیاری به این کار مشغولند.

شغلی که اگر جوانان بومی به آن بپردازند و مسوولان این شهر هم برای فروش آنها برنامه‌ریزی کنند، منبع درآمد خوبی برای جوانان این منطقه از ایران‌زمین به شمار می‌آید.

هنر حصیربافی جایگاه ویژه‌ای در زندگی جوانان و مردم استان سیستان و بلوچستان دارد. هنری با پیشینه‌ای به درازای شهر سوخته و دریاچه هامون. حصیربافی در منطقه سیستان با گویش خولک‌بافی و در منطقه بلوچستان با گویش تگرد تلفظ می‌شود. که از نشر نوع مواد اولیه با هم تفاوت زیادی دارند.
 



«خولک بافی» از ساقه‌های نی و «تگرد» از برگ درختان خرمای وحشی (داز) بافته می‌شود. محصولات تولیدی حصیربافی سیستان شامل پرده،‌ سایه‌بان و توتن(نوعی قایق حصیری) و از محصولات تولیدی حصیربافی بلوچستان می‌توان به روپگ(جارو)، پروند(کمربند)،‌سواس(کفش)،‌ سمان(زیرانداز)،‌ سفت(جانماز)،‌ کچو (خورجین)،‌کپات (سبد کوچک) و... اشاره کرد.
 
مهم‌ترین مناطق تولید حصیربافی سیستان در شهر زابل و روستای حاشیه کوه خواجه است و از مناطق تولیدی حصیربافی بلوچستان می‌توان به نیکشهر،‌سراوان و سرباز اشاره نمود.