باشگاه جوانی برنا/"احمد خورشیدی آزاد" دبیر کل جمعیت خدمتگزاران انقلاب اسلامی، صمیمی‌تر از آنچه انتظار داشتیم برخورد کرد. خورشیدی این روزها بیشتر وقتش را به فعالیت‌های سیاسی می‌پردازد و تفریح مورد علاقه‌اش بازی کردن با زهرا خورشیدی آزاد، دختر 17 ماهه‌ای است که تنها نوه سردار خورشیدی و محمود احمدی نژاد رییس جمهور است.


بهترین کتاب‌هایی که خوانده‌اید، چه بوده است؟
کتاب "مالزی از صفر تا اوج" که توسط ماهاتمیر محمد نوشته شده است و به سبب انگیزه‌ای که می‌دهد. این‌که مالزی اقتصادش چطور شکوفا شد، داستانی بسیار خواندنی است که به همه خوانندگان شما توصیه می‌کنم مطالعه این کتاب را از دست ندهند. کتابی که الان در دست مطالعه دارم کتاب کوچکی است به نام الهیه که سید حسن طباطبایی برادر علامه طباطبایی نوشته و جزو کتب فلسفی به حساب می‌آید. خودم اهل نوشتن هم هستم. یکی دو کتاب از جمله درباره وقایع انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری نوشتم و سعی کردم که خانواده‌ام نیز اهل کتاب خواندن باشند. از سنین پایین به پسرهایم کتاب می‌دادم که بخوانند. مهدی پسر بزرگم با خواندن همین کتاب‌ها زمانی که اول راهنمایی بود با مسایل گروه‌ها، جنگ و مسایل سیاسی پهلوی و تاریخ انقلاب آشنا شد و به مسایل روز مسلط شد.

برنامه‌های ماهواره را هم رصد می‌کنید؟
در خانه ماهواره نداریم، اما در محل کار و به دلایل شغلی، زیاد برنامه‌های ماهواره را می‌بینم. نظر شخصی من این است که همه برنامه‌های ماهواره مستهجن و بد نیستند، بسیاری از این برنامه‌ها خلاف شرع هم نیست. اما از طرفی هم مردم برنامه‌های بد را از بقیه انواع برنامه‌ها تشخیص می‌دهند و به دنبال آن‌ها نمی‌روند. الان دنیای ارتباطات است نباید همه چیز را محدود کرد. باید فرهنگ سازی کرد تا تشخیص خوب و بد برای مردم راحت باشد.

رابطه‌تان با سینما چطور است؟
فیلم قهوه تلخ را همیشه دنبال می‌کنم. معمولا هم با خانواده به سینما می‌رویم؛ عید هم رفتیم اخراجی‌های 3 را دیدیم. من قبل از انقلاب هم اهل سینما بودم و آن را دنبال می‌کردم.

اخراجی‌ها چطور بود؟
فیلم بدی نبود، اما شخصیت‌ها به صورت غیرواقعی و اغراق‌آمیز بودند، فرصت نقد این فیلم نیست. به هر حال چهره‌های واقعی اخراجی‌ها با بچه‌های جنگ متفاوت است.

اهل تئاتر و موسیقی هم هستید؟
به موسیقی‌های سنتی و مدرن خیلی علاقه دارم ولی خیلی اهل تئاتر نیستم. بچه‌ها هم خیلی به موسیقی علاقه ندارند.


از سینمای قبل از انقلاب گفتید. هنرپیشه‌ای را یادتان هست؟
بله. بهروز وثوقی و فردین. فردین هنرمند مردمی و خوب و جوانمرد بود، از بعد از انقلابی‌ها هم، حسین گیل، داوود رشیدی و فرامرز قریبیان را بیشتر دوست دارم. خانم حلیمه سعیدی هم خیلی خوب بازی می‌کند(با خنده). در مجموع، به نظرم در مقایسه با هنرمندان خارجی با امکانات کم و محدودیت‌هایی که دارند خیلی خوب کار می‌کنند.

مثل این‌که قصد داشتید برای ادامه تحصیل به غرب بروید. چه شد که نرفتید؟
قبل از انقلاب قصد داشتم بروم آمریکا درس بخوانم، اما چون مشکل سیاسی داشتم و علیه رژیم پهلوی فعالیت کرده بودم، نتوانستم از ایران بروم. مدارکم را فرستادم و ترجمه کردم ولی نشد. خیلی از اقوام در سوئد و آمریکا هستند، اما بچه‌هایم چون در ایران پس از انقلاب بهترین موقعیت های تحصیلی را داشتند و به فکر این موضوع که از ایران بروند نبودند.

فرزندان رییس جمهور چطور؟
آن‌ها که اصلا کسی را در خارج ندارند و اصلا هم به فکر نیفتادند که بروند.

مرد سیاست بودن چه احساسی دارد؟
در سیاست ماندن و بودن خیلی سخت است، هم برای فردی که فعال سیاسی است هم برای خانواده‌اش، به این علت که در ایران قواعد بازی سیاسی کم رعایت می‌شود و اخلاق سیاسی هم رعایت نمی‌شود. در حال حاضر به همین خاطر بیشترین زدگی از سیاست در جامعه را شاهد هستیم. به نظرم فضا را باید عوض کرد. به اندازه کافی سیاسی شده‌ایم، یک مقدار هم باید به مسایل معیشتی و اقتصادی و فرهنگی رسیدگی کرد.

تنش‌های سیاسی چقدر در خانواده تاثیر دارد؟
چون تقریبا از سال 50 فعالیت سیاسی می‌کردم به نوعی عادت کرده و پوست کلفت شدم. حالا که تنش‌ها چیزی نیست در حد نقد یک روزنامه‌نگار و در نهایت اعتراض چند جوان. اصلا فکر کنید کسی در خیابان شعار می‌دهد؛ اوایل انقلاب در برخی مناطق شعار نمی‌دادند، بلکه اسلحه می‌کشیدند و رو در روی ما می‌ایستادند، البته بچه های ما فقط کار نظامی نمی‌کردند. شهید بروجردی فرمانده کل کردستان بود، اگر زمانی فردی به علت‌های مختلف سیاسی و اختلافات توی گوش شهید بروجردی می‌زد، دست آن فرد را می‌بوسید. در صورتی که اگر رژیم دیگری غیر از انقلاب اسلامی بود حتما او را اعدام می‌کردند.


مهم‌ترین دغدغه‌های شما درباره جوان‌ها چیست؟
جوان‌ها در رابطه با اشتغال اشتباه می‌کنند. اشتباه‌شان این است که فقط به دنبال کارهای اداری هستند. حالا که دولت این همه برای اشتغال هزینه می‌کند، جوان‌ها باید آستین‌ها را بالا بزنند و از این فرصت استفاده کنند و برای ایجاد کارگاه‌های کوچک و کارآفرینی قدم بردارند و در زمینه تولید و صنعتی فعالیت کنند. فقط به همین دنبال پشت میزنشینی نباشند و حالا که دولت یک قدم برداشته، آن‌ها هم قدمی بردارند تا از دست سرطان بیکاری نجات پیدا کنند.



به نقل از هفت صبح