سارا گلستانی مشاور خانواده در گفتگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری برنا، درباره وضعیت روحی کسبه و نیازهای کنونی آنان ضمن عرض تسلیت به همه‌کسانی که در جریان این حادثه آسیب‌دیده‌اند گفت: همه ما به‌عنوان اعضای جامعه در قبال فاجعه‌ای که در ساختمان پلاسکو رخ داد مسئولیم. ما یاد گرفته ایم که سرپیچی از قوانین کار ساده‌ای است ،فرقی ندارد در چه پست و مقامی باشیم چه در مقام مسئول و چه در مقام شهروند !

به گفته وی زمانی که با سرپیچی از قوانین ساده این اتفاق را عادی‌سازی کنیم درنهایت باید منتظر نتایجی مانند حادثه پلاسکو باشیم، هرکدام از ما باید متوجه نقش خودش در جامعه باشد اتفاقات چند روز اخیر و اتفاقاتی مشابه آن همیشه باعث این سؤال می‌شود؛ نقش ما در این اتفاقات چیست؟ چقدر رفتارهای اشتباه ساده‌ای که امروز جزوی از فرهنگ ما شده است در بروز چنین حوادثی نقش دارد؟

این روانشناس ادامه داد: هرکدام از شهروندان تهرانی نقشی در این زمینه داشتند زیرا پیروی نکردن از هرکدام از قوانین شهری موجب ایجاد فرهنگ سرپیچی کردن و بی توجهی به عواقب آن شده است. ما حتی فکر آن را نمی‌کنیم که رفتارهایی مانند اشتباهات رانندگی که به‌راحتی از آن می‌گذریم در طول زمان میتواند با به وجود آوردن یک فرهنگ رفتاری باعث بروز حادثه‌ای مانند ساختمان پلاسکو شود.

گلستانی در توضیح حالات روانی افراد حاضر درصحنه یا کسانی که به ‌نوعی درگیر آن شده بودند گفت: در جریانات ناگهانی و اتفاقاتی مانند این حادثه به دلیل نبودن آمادگی ذهنی در افراد حجم زیادی از فشار روانی ادراک میشود که  اختلال استرس پس از سانحه( PTSD) نامیده می‌شود. در حال حاضر صاحبان مشاغل در پلاسکو و کارکنانشان حجم عظیمی از فشار و استرس را تجربه می‌کنند درحالی‌که ممکن است روان این افراد قابلیت به‌سرعت کنار آمدن با این مسئله را نداشته باشد.

وی ادامه داد: اگر به‌سرعت به افراد رسیدگی نشود و در تحلیل و هضم این حادثه کمک نشود ،نه ‌فقط تعادل افراد حاضر درصحنه بلکه می‌توان گفت تعادل بخشی از جامعه به هم خواهد ریخت. درهرصورت اولین کاری که باید برای افراد دچار (PTSD) انجام داد مراقبت‌های رواندرمانی اعم از مشاوره و دارودرمانی است. این درمان می‌تواند طی 6 ماه تا یک سال انجام شود درواقع برای هر فرد باید بسته درمانی مناسب در نظر گرفت تا از آسیب‌های جدی و به هم خوردن تعادل جامعه در قدم‌های بعدی جلوگیری شود.

این روانشناس بابیان اینکه جلوگیری نکردن از چنین اتفاقی گریبان همه جامعه را خواهد گرفت گفت: من با شخصی صحبت کرده‌ام که به‌طور اتفاقی در روز حادثه در آنجا حضور داشت او که نه عزیزی در ساختمان داشت و نه مالی، برای توصیف تاثیر حادثه گفت: انگار عزیز ازدست‌داده باشم! حالا باید به فکر شرایط روانی خانواده‌های شهیدان آتش‌نشان، کسبه و کارکنان باشیم. درصورتی‌که به فکر آنان نباشیم باید انتظار بالا رفتن میزان افسردگی در جامعه را داشت.

گلستانی گفت: تعداد زیادی از افراد جامعه به‌صورت موجی تحت تأثیر این واقعه قرار خواهند گرفت و این خطر مهمی است. مهم‌ترین گام بعد از درمان آسیب دیدگان باید ریشه‌یابی دقیق و پیشگیری از حوادث بعدی باشد. در حال حاضر خبر خوب این است که گروه‌های روانشناسی زیادی آماده درمان رایگان آسیب دیدگان حادثه هستند.

وی در پایان با اشاره به بیت مشهور سعدی "چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار" ادامه داد: در همراهی و کمک به حل این بحران اراده ما نیست که باعث بیقراری و احساس نیاز به یاری رسانی میشود بلکه همه ما در کنار هم مانند اعضای بدن روی یکدیگر تأثیر می‌گذاریم و باید به این باور برسیم که نقش هر یک از ما "من ها " در جامعه بسیار تأثیرگذار است و اگر بازیگر خوبی نباشیم مشکلات بزرگی ایجاد می‌کنیم.