به گزارش خبرنگار برنا ازفارس، دریاچه مهارلو در حدود 18 کیلومتری جنوب شرقی شیراز در ارتفاع 1560 متری از سطح دریا قرار دارد و به واسطه همجواری با کلانشهر شیراز، یکی از مناطق گردشگری و تفرجگاهی محسوب می‌شود.
 این دریاچه به وسیله سه رودخانه خشک، حمزه و سروستان و همچنین روان‌آب‌های کوه‌های مجاور تغذیه می‌شود. این دریاچه 28 کیلومتر طول، 10 الی 15 کیلومتر عرض دارد و به طور کلی مساحت آن 257 کیلومتر مربع می‌باشد و به دریای آزاد راه ندارد.
 از آنجا که میزان تبخیر در دریاچه مهارلو بالاست، بخشی از بستر آن را لایه‌ای از نمک می‌پوشاند و فقط در بخش‌های شمالی و مرکزی آن با عمق بسیار کم و شوری زیاد، آب وجود دارد.
در شرایط کنونی حوضچه های  استخراج نمک دریاچه مهارلو ته مانده ی شیره جانش را می مکند تا فرصتی برای باد ها ایجاد شود که دست خالی بر فراز آسمان غم گرفته اش عبور نکنند.
دریاچه مهارلو- سروستان
بادهایی که در گذشته طراوت و شادابی را از رطوبت دریاچه به سواحل و اراضی اطراف به ارمغان میبردند ، امروز درغالب بلای درد مندی و آلودگی ناشی از  فلزات سنگین و آلاینده ها در دل بلور های نمک ساکن شده اند وهدیه ای غیر قابل جبران، که سالها تاج بد بختی و در ماندگی را بر سر در یافت کنندگانش خواهد نشاند، به اطرافیان دریاچه می دهند.
لزوم پیشگیری از وقوع فاجعه
آلودگی های مهارلو به دنبال خشک شدن بستر دریاچه با حداقل جریان های جابجایی هوا  باعث شد تا مردم حاشیه نشین به انواع بیماری های ریوی، قلبی و عروقی ، پوستی گرفتار شوند، مزارع و درکنار آن مزارع و باغ حاشیه این دریاچه نیز از آسیب های انتشار ریزگرد در منطقه در امان نمانند.
متاسفانه برداشت های بی رویه آب های زیر سطحی، توسعه کمی کشاورزی ،کاشت محصولات با نیاز آب بالا، دلایلی بود  که شمارش معکوس حیات دریاچه مهارلو رقم بخورد.
آیا امروزه  وقت آن نرسیده که از فشاربار مالی و درمانی که به دلیل خشکی مهارلو در آینده نزدیک  به مردم شیراز و حاشیه نشینان مهارلو تحمیل خواهد شدکم کنیم ، برای یکبار هم که شده علاج واقعه ای را هر چند با تاخیر قبل از وقوع بکنیم.
امید است با تدبیر مسئولان ،تجربه تلخ بی توجهی به سلامت مردم در شهرستان های استهبان، نی ریز، مرودشت و بخش های بزرگ کربال شمالی و جنوبی که به دلیل انتقال آب به غیر از مسیر اصلی و طبیعی خود در حاشیه رودخانه کر تا دریاچه بختگان به وجود آمد گریبان رود خانه خشک شیراز ودریاچه  مهالو را نگیرد و فاجعه بختگان به بخت حاشیه نشینان مهارلو گره نخورد.