به گزارش گروه خبر خبرگزاری برنا، فرانک محمدی نژاد چارقوییه، دانشجوی محیط زیست کارشناسی ارشد واحد علوم و تحقیقات، درباره این پروژه گفت: در ایران دو گونه ماهی کور در غار لون لرستان وجود دارد که ماهی کور ایرانی Garra typhlops (Farashi et al., 2014) از خانواده کپورسانان (Cyprinidae) و سگ ماهی غارزی (Paracobitis smithi (Greenwood, 1976 از خانواده سگ ماهیان Balitoridae)  (Nalban) Bianco,1998),هستند.

وی ماهی کور ایرانی را از گونه­ های اندمیک و کمیاب ایران دانست و ادامه داد: این گونه در لیست قرمزIUCN در جایگاه آسیب پذیر قرار دارد و دامنه پراکنش آن محدود به زیستگاه غار لون در استان لرستان، شهرستان خرم آباد است.

محمدی نژاد چارقوییه، افزود: محدود بودن پراکنش این گونه در منطقه­ای کوهستانی و دسترسی مشکل به محل، نداشتن ارزش اقتصادی، عدم شناخت کافی از این گونه و کم اهمیت بودن گونه ­های آبزی در بحث حفاظت گونه ­های حیات­ وحش از جمله عواملی هستند که باعث شده ­اند در امر حفاظت و مدیریت این گونه تاکنون غفلت بسیاری روی دهد.

وی با بیان اینکه در ایران فعالیت­های حفاظتی برای حفظ جمعیت­ های حیات­ وحش و زیستگاه­ها، هنوز بصورت سنتی و بر اجرای قوانین و مقرارت شکار و صید اتکا دارند، اظهار داشت: حفاظت بر این اساس و بدون شناخت از زیست­شناسی و بوم­شناسی گونه ­ها در کنار مشکلات بسیاری که دارد موثر به نظر نمی ­رسد.

محمدی نژاد چارقوییه گفت: از آنجاییکه جایگاه سیستماتیک گونه ماهی کور تاکنون با ابهامات بسیاری رو به رو بوده­است، رویکردهای نوین علم ژنتیکی نظیر DNA Barcoding می­تواندبرطرف کننده بسیاری از این ابهامات باشند.

وی تصریح کرد: مطالعات قبلی (Hashemzadeh Segherloo et al., 2012 ؛Farashi et al., 2014) نشان داده که این گونه متعلق به جنسGarra  است و جایگاه سیستماتیک این گونه به درستی تعیین نشده است.

محمدی نژاد چارقوییه افزود: در تحقیق مذکور با بررسی ژن اینترون S7 هسته که بطور موثری برای درک روابط تکاملی بین جمعیت­ها و گونه­ها استفاده می­شود، به شناسایی جایگاه سیستماتیک  دو فرم مورفولوژیک همبوم گونه ماهی کور ایرانی Garra typhlops پرداخته شد.

وی با تاکید بر این موضوع که با شناخت حاصل از زیست­شناسی این گونه می توان سنگ بستری برای مدیریت و حفاظت آن فراهم آورد، تصریح کرد: با توجه به نتایج تحقیق و فواصل ژنتیکی معنی دار در ژن­های هسته، مشخص شد این دو فرم مرفولوژیک هم­بوم، به دو گونه مجزا تعلق داشته که نام­های Garra levan  و G. typhlops برای این دو گونه پیشنهاد شده­است.

لازم به ذکر است، این پروژه به استاد راهنمایی دکتر آزیتا فراشی، استاد مشاوری دکتر محمد کابلی و با همکاری آزمایشگاه اداره کل دامپزشکی استان خراسان رضوی شهرستان مشهد، دکتر مهران قائمی و دکتر مریم ترابی انجام شده است.