سیل هم که به آذربایجان آمد خبرنداد، آمد و به کوچک و بزرگ، پیر و جوان رحم نکرد. مدیریت منابع آبی و مسائل آبی یکی از دغدغه های اصلی مردم در سال های اخیر بوده است

در این ارتباط با سیامک هاشمی کارشناس مسایل آب گفتگویی انجام داده ایم که از نظرتان می گذرد:

هاشمی با اشاره به بازدید خود از زرینه و سیمینه رود هنگام کانال کشی به دریاچه ارومیه گفت: تاکید ما در اجرای تمام طراح های مرتبط با آب رعایت مولفه های علمی است ، نباید تنها به فکر صرف هزینه و وقت بود بلکه باید راهکار عملی برای مشکلات ارائه داد. انتظار ما نیز اجرای علمی این قبیل فعالیت ها بود و در نوع خود تلاش کرده ام در این زمینه همیشه راهکار ارائه دهم.

وی افزود: آوردن آب به دریاچه ارومیه بدون در نظر گرفتن حوضچه آرامش و رسوبگیر آیا کار درستی است؟ و علاوه بر هزینه بر بودن باعث تشکیل دلتا و هدر رفت و تبخیر آب و نیز تخریب خاک می شود که خود مسئله مهمی است.

این کارشناس مسایل حوزه آب با اشاره به اینکه ما خود در ایجاد مشکلات نیز سهیم هستیم گفت: عملکرد ما خود عامل مهمی در ایجاد خوادث ناگوار است چرا که اینها نشان از عملکرد ما در محیط زیست دارد.

هاشمی خواستار دقت نظر و توجه بیش از پیش مسئولان امر به موضوع محیط زیست شد و  گفت: اگر مشکل آب همین طور پیش برود متاسفانه باید گفت آینده آذربایجان در معرض تهدید خشکسالی است.

وی افزود: آذربایجان و تبریز امانت است و ما وظیفه داریم آن را به نسل های آینده منتقل کنیم در غیر آن به آیندگان خیانت کرده ایم.

وی گفت: متاسفانه در آغازین ماه سال شاهد وقوع سیل ویرانگری بودیم که می توانست با مدیریت صحیح به یک فرصت تبدیل شود نه تهدید، این پتاسیل عظیم می توانست به جای تخریب و به بار آوردن مصیبت، در بخش کشاورزی استفاده و نشاط کشاورزان را موجب شود نه غم واندوه آنان را. مصیبت وارده دل مردم ارجمند آذربایجان را بدرد آورد و مارا داغدار کرد، می شد این آب را در بستر زمین های کشاورزی جاری کرد و به مردم نشاط و روح زندگی داد نه غم و اندوه را،  این سیل ویرانگر می توانست به سیل احیاگر منابع زیرزمینی آب تبدیل شود و ما باید با راهکارهای دقیق و منطقی بتوانیم این باران رحمت را هدایت و از هدر رفت آبهای سطحی جلوگیری کنیم.

هاشمی افزود: این نعمت الهی در حالی موجب تخریب شد و ویرانی برجای گذاشت که منابع زیرزمینی آذربایجان در حال از بین رفتن است، آذربایجان دارد خشک می شود و جلوی چشمانمان آبی که باید برای آیندگان ذخیره شود هدر می رود.

وی به موضوع دریاچه ارومیه نیز اشاره کرد و گفت: به جای این که به فکر پر کردن دریاچه ارومیه باشیم با ندانم کاری و کارهای غیر علمی و غیر کارشناسی آبهای زیرزمینی را از بین برده ایم و با دست خودمان به بی آبی دامن زده و نتوانسته ایم با مدیریت صحیح جلوی مصرف بی رویه آب را بگیریم.

وی گفت: در حالی که در هر ثانیه 5 متر مکعب آب وارد تبریز می شود خروجی آن چیست؟ چقدر توانسته ایم از انرژی این آب استفاده کنیم چرا باید نتوانیم از علمی که از هدر رفت آب  جلوگیری می کند به نحو احسن استفاده کنیم در حالی که می توان از هدررفت هزینه هم به بهترین نحو جلوگیری و اب های سطحی را دخیره و منابع زیرزمینی را پر کرد.

دکتر هاشمی با اشاره به این که هیچ مشکلی بدون راه حل نیست و راهکارهای غیر علمی به سرانجام نمی رسد گفت: به نظر من مسئله آب یک مشکل حاد نیست که نتوان حلش کرد بلکه یک موضوع علمی است که نگرش علمی می خواهد و با چند راهکار علمی وتخصصی می توان مدیریت آب را به نحسن انجام و از هدر رفت آب جلوگیری کرد.

وی از ارائه چند راهکار عملی سخن گفت و افزود: من به جرات می گویم که هم توان و هم تخصص حل این مشکل بزرگ را که تهدیدی برای نسل های آینده است داریم حتی می توان با ارائه راهکارهای تخصصی تر از قطرات کوچک آب باران هم استفاده بهینه کرد.

وی گفت: ما در قبال نسل های آینده مسئولیم و نباید خود را به بی خیالی بزنیم، پس باید با تاکید بر تخصص گرایی و استفاده از علم روز به سمت توسعه حرکت کنیم.